Drop Down MenusCSS Drop Down MenuPure CSS Dropdown Menu

Saturday, July 31, 2010

ေကာ္ဖီထဲက ၾကမၼာ


မီလန္ကာ ေကာ္ဖီကို အခုၾကိဳက္ေနသည္။ ငယ္ငယ္တုန္းကေတာ့မၾကိဳက္မိခဲ့၊ ႏြားႏို႔မွာ ေျပာင္းဖူးမႈန္႔ေတြထည့္ထည့္ၿပီး ေသာက္ခဲ့သည္။  ဟုိး ငယ္ငယ္တုန္းက ... မီလန္ကာ့ အဖြားေသာက္တာျမင္ဖူးေနၾက၊ ျမည္းေနၾကဆိုေတာ့ အဖြားကိုခ်စ္တဲ့မီလန္ကာလည္း ေျပာင္းဖူးမႈန္႔ေလးေတြထည့္ထားတဲ့ ႏြားႏို႔က အရသာရွိသည္ဟု ငယ္ငယ္က ထင္ခဲ့မိသည္။ အဖြားကေတာ့ “အစာအိမ္နာအတြက္ေသာက္တာ အရသာသိပ္မရွိလွပါဘူးကြယ္” လို႔ ခဏခဏ ညည္းျပေလ့ရွိသည္္၊ အဖြားက ဒီလို ညည္းေနေပမဲ့လည္း ေျပာင္းဖူးမႈန္႔ေတြ ထည့္ထားတဲ့ႏြားႏို႔တစ္ခြက္ကိုပဲ မနက္တိုင္း ေသာက္ေနခဲ့ပါသည္။

မီလန္ကာ အရြယ္ေရာက္လာေတာ့ အရသာအမ်ဳိးမ်ဳိးကိုစမ္းၾကည့္ခဲ့သည္။ အေတြ႕အၾကံဳအသစ္ေတြလည္း စိတ္၀င္စားခဲ့ၿပီ၊ အဖြားရဲ႔ေျပာင္းဖူးမႈန္႔တေဖြးေဖြး ႏြားႏို႔တစ္ခြက္ဟာ အရသာမရွိလွဘူးဆိုတာလည္းသိခဲ့ရၿပီ။ ေကာ္ဖီတစ္ခြက္ကို တစ္ၾကိဳက္စီအရသာခံျမည္းရင္း ေကာ္ဖီကုန္သြားမဲ့အခ်ိန္ကို ႏွေျမာတတ္ခဲ့ၿပီ၊ အရက္ခ်ဳိ အခ်စ္ခါးလား၊ အခ်စ္ခ်ဳိ အရက္ခါးလား၊ ႏွစ္ခုစလံုးမွန္မယ္ထင္တဲ့ ခ်ဳိတစ္ခါ ခါးတစ္လွည့္  အခ်စ္ရဲ႔အေတြ႔အၾကံဳေတြလဲ ရခဲ့ၿပီ၊  အခ်စ္ခံခဲ့ရဖူးၿပီ၊ ခ်စ္ခဲ့ဖူးၿပီ၊ အသည္းခြဲခဲ့ဖူးၿပီ၊ အသည္းကြဲခဲ့ဖူးၿပီ၊ ခ်စ္ခဲ့ဖူးၿပီ၊ မုန္းခဲ့ဖူးၿပီ၊ အမွတ္တရ လက္ေဆာင္ႏုႏုရြရြေလးေတြ (ဥပမာ အသည္းပုံပိစိေကြးေလးေတြနဲ႔ ပံုေဖာ္ထားတဲ့... တကယ္တမ္းအသံုးမ၀င္လွတဲ့ပစၥည္းေလးေတြ)ကို ရလည္းရခဲ့ဖူးၿပီ၊ ေပးလည္း ေပးခဲ့ဖူးၿပီ၊ အဲဒီႏုႏုရြရြ အမွတ္တရပစၥည္းေလးေတြနဲ႔အတူ ထုတ္ပိုးထားတဲ့စကၠဴပါးတစ္စပါမက်န္ သိမ္းထားခဲ့ဖူးသလို၊ အနည္းငယ္တန္ဖိုးရွိေနတဲ့ပစၥည္းေတြပါမက်န္ အားလံုးကိုလႊင့္ပစ္ခဲ့ဖူးၿပီ၊ အျပံဳးခ်ဳိခ်ဳိေတြကို အူလႈိက္သည္းလိႈက္ ျပံဳးျပတတ္ခဲ့သလို၊ ခပ္မာမာအမုန္းတစ္ခုကိုလည္း အျပံဳးတုနဲ႔အတူ ျမန္ျမန္ေလးပဲ ထုတ္သံုးတတ္ခဲ့ၿပီ၊ ၀မ္းနည္းခဲ့ဖူးၿပီ၊ ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့ဖူးၿပီ၊ ခံစားခ်က္ေတြ အမယ္စံု မီလန္ကာ ရခဲ့ဖူးၿပီထင္ပါသည္။ မီလန္ကာ ဒါေတြကို မခံစားခ်င္ေတာ့၊ ျငိမ္ျငိမ္ေလးပဲေနခ်င္ေတာ့သည္။ မီလန္ကာ စာေရးမည္။ စာဖတ္မည္။ ဒီဇိုင္းေတြဆြဲမည္။ ပံုေတြဆြဲမည္။ ကိုယ့္ဘာသာ လွလွပပေလးျပင္မည္။ အ၀တ္အစားလွလွ၊ အလွျပင္ပစၥည္းလွလွေလးေတြ စိတ္ကူးရတိုင္း၀ယ္မည္။ မီလန္ကာ သိပ္ခ်စ္ရတဲ့အဘြားအတြက္ ပိုက္ဆံေပးမည္။ ဒါဆိုရင္ မီလန္ကာ့ဘ၀ဟာ ျပည့္စံုေနျပီလို႔ ကိုယ့္အယူအဆနဲ႔ ယံုၾကည္ေနခဲ့သည္။ မီလန္ကာရဲ႕သူငယ္ခ်င္းမ ဗဲရာကေတာ့ မီလန္ကာ့အေျပာကို သူ႔ရဲ႔မ်က္လံုးလွလွေတြ ပိတ္သြားတဲ့အထိ သေဘာက်စြာရယ္ေမာခဲ့ေနခဲ့ပါသည္။ ဗဲရာကေျပာသည္ “မီလာ ရယ္၊ ယူက ဒါနဲ႔ပဲ ယူ႔ဘ၀ကိုျပည့္စံုၿပီဆိုၿပီး အလံုပိတ္အခန္းေလးထဲ ပိတ္ထားေတာ့မွာတဲ့လား၊ ဒီလို ခံစားခ်က္ေတြက အျမဲရွင္သန္ေနတာေနာ္၊ အျမဲရွင္သန္ေနရမွာပဲေပါ့၊ ခ်စ္လိုက္၊ မုန္းလိုက္၊ မခ်စ္ရင္မုန္းလိုက္၊ ေရြးစရာေတြမွ အမ်ားၾကီးပဲေလ၊ ေယာက်္ားေတြက နားဆြဲလွလွေတြလိုပဲ၊ နားဆြဲေလးေတြကို သူ႔ေနရာနဲ႔သူ၀တ္ရသလိုေပါ့၊ ညေနခင္းလမ္းေလွ်ာက္ထြက္တဲ့အခါ၊ ညဘက္ ေကာ္ဖီဘားကို သြားတဲ့အခါ ေရြးၿပီး လိုက္ဖက္မဲ့နားကပ္မ်ဳိး ၀တ္ေပးရတယ္၊ အလွသံုးနားဆြဲေလးေတြက လူကိုပိုၿပီးတက္ၾကြေစတယ္။ တို႔မ်ားမိန္းကေလးေတြရဲ႕အလွကို ပိုၿပီးလန္းဆန္းေစတယ္။ ဒီလိုပဲ ပုလဲနားကပ္၊ စိန္၊ ပတၱျမား ဒီလို နားကပ္မ်ဳိးကိုလဲ တစ္သက္တာအတြက္ေတာ့ ပိုင္ဆိုင္ရဖို႔ၾကိဳးပမ္းရဦးမွာပဲ” တဲ့၊ ဗဲရာေျပာသမွ်စကားေတြအားလံုး မီလန္ကာ နားမလည္ခဲ့၊ ရႈပ္ေထြးလြန္းလွသည္။ တစ္ခါတစ္ခါ ဗဲရာကိုယ္တိုင္လည္း နားလည္ဟန္မတူ၊ သူ႔မွာရွိေနတဲ့ မ်ားျပားလွတဲ့နားကပ္ေတြ မရိုးႏိုင္ေအာင္ ၀တ္ဆင္ရင္း၊ တခ်ိန္လံုး သူအလုပ္ေတြရႈပ္ေနခဲ့သည္။ တကယ္တမ္းေတာ့ ဗဲရာက ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းလွသည္။ အသားအရည္ျဖဴသည္။ ၀င္းသည္၊ စိတ္ဆိုးလြယ္သူ မဟုတ္သလို၊ စိတ္လည္းရွည္သည္၊ သည္းခံတတ္သည္။ အျမဲျပံဳးေနတဲ့ ဗဲရာကိုစေတြ႕ခါကာစက အျပံဳးလွလွေလးေၾကာင့္ ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းလွသည္ဟု ထင္ခဲ့မိသလို အလုပ္ခြင္မွာအတူတူ ရင္းႏွီးလာတဲ့ အခ်ိန္မွာလည္း အေကာက္အေကြ႔မရွိတဲ့ သေဘာျဖဴအူစင္းမိန္းကေလး အမ်ဳိးအစားမွန္း သိလာခဲ့ရသည္။ တစ္ခုပဲ ဗဲရာ့နားမွာ နားကပ္ေရာင္စံုေလးေတြမ်ားလြန္းလွသည္။ ဗဲရာ့အနားမွာ အရြယ္စံုေယာက်္ားေလး မိတ္ေဆြေတြ အျမဲရွိေနတတ္သည္။

ဗဲရာအေမက သစၥာရွိေသာ(သစၥာ)လို႔ အဓိပၸါယ္ရတဲ့ ဗဲရာဆိုတဲ့ အမည္ သမီးေလးကိုေပးခဲ့သည္တဲ့ ဗဲရာေျပာခဲ့ဖူးသည္။ ဗဲရာကေတာ့ သစၥာဆိုတာ သိပ္စိတ္၀င္စားပုံမရခဲ့၊ သစၥာရွိဖို႔ဆိုတာ သူ သိပ္အေလးအနက္မရွိလွ၊ ဗဲရာေၾကာင့္ ပံုစံမ်ဳိးစံုနဲ႔ စစ္ရႈံးခဲ့ဖူးတဲ့ေယာက်္ားေလးေတြ မီလန္ကာေတြ႔ခဲ့ရဖူးသည္။ မီလန္ကာ တစ္ခါေတာ့ေျပာဖူးသည္။ ဒီလိုမလုပ္ဖို႔၊ ဗဲရာကေတာ့ ခြက္ထိုးခြက္လန္ကိုရယ္ေမာေနခဲ့သည္။

ဗဲရာကေျပာသည္
“သူတို႔က သနားစရာမေကာင္းလွပါဘူး၊ သူတို႔လိုတာလည္း သစၥာမဟုတ္ဘူးေလ မီလာရဲ႕၊ ဗဲရာ သူတို႔ကို ဘာမွမလုပ္ပါဘူး၊ ဗဲရာ့ကိုလည္း သူတို႔ဘာမွ လုပ္လို႔မရဘူး၊ ဗဲရာ တစ္ေန႔အိမ္ေထာင္ျပဳမွာပါ၊ ဗဲရာကေလးေတြလည္း အမ်ားၾကီးေမြးဦးမွာပဲ၊ ဗဲရာလက္ထပ္မယ့္သူက စိန္နားကပ္လို ေယာက်္ားမ်ဳိးေလ၊ ဗဲရာ ပိုက္ဆံရွာဖို႔ မကြ်မ္းက်င္ဖူး မီလာရဲ႕၊ ပိုက္ဆံပဲသံုးတတ္တာ၊ ဗဲရာ ဘာမွေပါက္ကရမလုပ္ပါဘူး၊ မီလာ မစိုးရိမ္နဲ႔ သိလား၊ မီလာကေလ မီလန္ကာဆိုတဲ့နာမည္နဲ႔ လိုက္ေအာင္ ခ်စ္စရာေကာင္းတယ္၊ တစ္ခါတစ္ခါ မီလာက အရာအားလံုးသိေနတဲ့ အေမလို၊ အစ္မလို တစ္ခါတစ္ေလလည္း ဘာမွနားမလည္တတ္ေသးတဲ့ ညီမငယ္ေလးလိုပဲ၊ ဒါေၾကာင့္ မီလာ့ကို ဗဲရာ သေဘာက်တာ”
တဲ့၊

ဗဲရာ က သူ႔အေၾကာင္းေျပာျပရင္း ေျပာျပရင္းနဲ႔ ေနာက္ဆံုးေတာ့ မီလန္ကာကိုပဲ တခုတ္တရခ်ီးမြမ္းေတာ့သည္။ ဟုတ္ေတာ့လည္းဟုတ္သည္။ ဗဲရာေဘးမွာ ေယာက်ၤားေလးေတြ အမ်ားၾကီးရွိေနခဲ့ေပမဲ့ ဗဲရာ အလည္မလြန္ခဲ့ပါ၊ ေကာ္ဖီေသာက္မည္။ မုန္႔ဆိုင္သြားမည္။ ဒီေလာက္ပဲ၊ ရုပ္ရွင္အတူသြားၾကည့္ၾကတာမ်ဳိးေတာင္ ဗဲရာ အရႈပ္မခံခဲ့၊ နားကပ္ေလးေတြေတာ့ အမ်ားၾကီးပဲ ေရြးေရြးၿပီးတပ္သည္။ နားကပ္ေလးေတြကို အျမဲတမ္းပဲ ေရြးေနခဲ့သည္၊ ဒီလိုဆိုေတာ့လည္း ဗဲရာကို မီလန္ကာစိတ္ခ်ထားလိုက္သည္။ ဗဲရာက သူ႔ဘာသာ ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ထိန္းေက်ာင္းႏိုင္သည့္ မိန္းကေလးျဖစ္ပါသည္။

ဗဲရာကို မီလန္ကာ စိတ္ခ်ထားေပမဲ့ ဗဲရာကေတာ့ မီလန္ကာကို တစ္စက္ကေလးမွ စိတ္မခ်ခဲ့၊ သူ႔ရဲ႔ မအားမလပ္ႏိုင္တဲ့အခ်ိန္ေတြ ၾကားထဲက မီလန္ကာအတြက္ အခ်ိန္ကို အျမဲဖဲ့ခ်န္ထားေလ့ရွိသည္။ အလွအပၾကိဳက္တာခ်င္းတူသူမို႔ ေစ်း၀ယ္ထြက္ၾကမည္ဆို ဗဲရာရဲ႕ တျခားအစီအစဥ္ေတြ အားလံုးကိုခပ္ေ၀းေ၀းလႊင့္ပစ္တတ္သည္။ ဗဲရာေရ...လို႔ ဆိုတာနဲ႔ ဗဲရာ ပိုက္ဆံအိတ္ေလး ေကာက္ကိုင္ၿပီးသား ဂ်ီအမ္အလစ္မွာ မီလန္ကာတို႔ ကုမၸဏီအနားးက ေရွာ့ပင္းစင္တာကို သြားၾကဖို႔ အသင့္ရွိေနတတ္ျမဲ၊ ျငိမ္ျငိမ္ကုတ္ကုတ္ေနတတ္လြန္းလို႔ မီလန္ကာကို ဗဲရာက စိတ္မခ်၊ တစ္သက္လံုး ျငိမ္သက္သြားေတာ့မွာကို သူအျမဲစိုးရိမ္ေနခဲ့သည္။ မီလန္ကာ အလွေတြျပင္ရင္ သူၾကိဳက္သည္၊ ဟုိဟုိဒီဒီ သြားမယ္ ေခၚရင္ သူ လိုက္မည္၊ အျမဲအသင့္ရွိတတ္သည္။

မီလန္ကာနဲ႔ ဗဲရာက ကုမၸဏီတစ္ခုတည္းမွာ အလုပ္လုပ္ၾကေပမဲ့ ဌာနခ်င္းေတာ့မတူ၊ ဗဲရာက ဂ်ီအမ္ရဲ႕ အေထြေထြအတြင္းေရးမွဴး၊ အက္ဒမင္(admin) ဌာနက၊ မီလန္ကာက web development ဌာနက ဒီဇိုင္နာ၊ မီလန္ကာ က ကြန္ပ်ဴတာေရွ႕ မခြာ၊ အလုပ္ေတြကလည္း မမ်ားတဲ့ေန႔ဆိုရင္ေတာင္ အင္တာနက္မွာ မီလန္ကာေရးခ်င္တဲ့အေၾကာင္းေတြ လိုက္ဖြ၊ ရွာၿပီးဖတ္၊ အလုပ္အတြက္ လိုအပ္မယ့္ က်ဴတိုရီယယ္ဖိုင္ေတြ ဟုိဟုိဒီဒီလိုက္ရွာတာနဲ႔ပဲ မအားႏိုင္ခဲ့၊ ဗဲရာကေတာ့ မရ၊ အခ်ိန္သိပ္တိက်သည္။ ေကာ္ဖီေသာက္ခ်ိန္ ၂နာရီ ခြဲ ၃နာရီေလာက္ဆိုရင္ သူလႈပ္လႈပ္ရွားရွားျဖစ္လာၿပီ၊ တစ္ခါတစ္ရံ ေကာ္ဖီကို ရုံးမွာပဲ ေသာက္ၾကသည္။ တစ္ခါတစ္ရံေတာ့လဲ မီလန္ကာတို႔ ကုမၸဏီေအာက္ထပ္က ေကာ္ဖီဆိုင္ေလးမွာ သြားထိုင္ၾကသည္။ ေကာ္ဖီေသာက္ရင္း စကားေတြေျပာၾကသည္။ တျခားသူငယ္ခ်င္းေတြလဲ ပါတဲ့အခါ ပါသည္။ အားလံုး စကားေတြ ၀ိုင္းဖြဲ႔ေျပာၾကတာ ေတာ္ေတာ္ေပ်ာ္ဖို႔ေကာင္းသည္။ တစ္ခါ ႏွစ္ခါမဟုတ္ ရုံးကခြင့္ျပဳတဲ့ ေကာ္ဖီေသာက္ခ်ိန္ထက္ ပိုယူၾကတဲ့ ေန႔ေတြ အမ်ားၾကီးရွိခဲ့သည္။


မီလန္ကာရဲ႕အခ်စ္ေတြ... မီလန္ကာ အမည္က ခ်စ္လွစြာေသာ ခ်စ္စရာေကာင္းေသာလို႔ အဓိပါၸယ္ရတယ္တဲ့၊ မီလန္ကာ အဖြားကေပးတဲ့နာမည္ပါ၊ ေဖေဖ၊ ေမေမရွိစဥ္တုန္းကတည္းက အခုထိ ဗဲရာပါမက်န္ မီလာ လို႔ပဲ ေခၚၾကသည္။ လူးဘာ ကေတာ့ မီ လို႔ တစ္လံုးတည္းေခၚေလ့ရွိခဲ့သည္။ လူးဘာက မီ့ထက္ ၄ႏွစ္ေလာက္ငယ္သည္။ ငယ္ေပမဲ့ ဆရာလုပ္ခ်င္သည္။ မီလန္ကာကို လႊမ္းမိုးခ်င္သည္။ .. ဟိုဟာမစားနဲ႔၊ ဒါ စားၾကစို႔.. လို႔ စားေသာက္ဆိုင္ အတူသြားျဖစ္တိုင္း ဒီလို သူကေရြးခ်ယ္သည္။ ..မီ .. ဒါေလးကလွတယ္။ ဒါကိုပဲယူ.. တဲ့၊ အ၀တ္အစား၀ယ္ဖို႔ အတူသြားျဖစ္ၾကတိုင္း အဲဒီလို လူးဘာက အမိန္႔ဆန္ဆန္ေျပာသည္။ ဆံပင္တိုတာ လူးဘာ မၾကိဳက္၊ အရွည္ထားေစခ်င္သည္။ မီလန္ကာ က အရွည္ထားဖို႔စိတ္မ၀င္စား၊ ခဏခဏဆံပင္ညွပ္ခ်င္သည္။ ဆံပင္ညွပ္တိုင္း လူးဘာစိတ္ဆိုးေတာ့သည္။ လူးဘာေရွ႕ေရာက္ရင္ မီလန္ကာ ကေလးတစ္ေယာက္လိုျဖစ္ေနသည္။ မီလန္ကာ.. လူးဘာေရွ႕မွာ ေသးႏုတ္ေပ်ာက္ကြယ္လုမတတ္ျဖစ္ေနခဲ့သည္။ ၾကာေတာ့ မီလန္ကာ စိတ္ညစ္လာခဲ့ၿပီ၊ ခ်စ္ရတာ ေပ်ာ္စရာလည္း မေကာင္းလွ၊ မေတြ႕ရရင္ လြမ္းလွေပမဲ့ ေတြ႕ရတဲ့အခါ စိတ္က်ဥ္းက်ပ္ရသည္။ လူးဘာေရွ႕မွာ တစ္စက္ကေလးမွ ေပါ့ေပါ့ပါးပါးေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ရွိမေနခဲ့၊ ဒီလိုနဲ႔ မီလန္ကာနဲ႔ လူးဘာ တျဖည္းျဖည္းေ၀းလာခဲ့သည္။ မီလန္ကာ ကလည္း နီးဖို႔မၾကိဳးစား၊ လူးဘာကေရာ ... သူလည္း ေ၀းဖို႔မျပင္ဆင္ခဲ့သလို နီးစပ္ဖို႔ .. ဒါကိုလည္း မၾကိဳးစားခဲ့ပါဘူး၊

ေနာက္တစ္ေယာက္ကေတာ့ မာကို၊ သူ႔က်ေတာ့လည္း တကယ့္ကို တမ်ဳိး၊ မီလန္ကာ့ကို အေပ်ာက္မခံႏိုင္ေအာင္ သည္းသည္းလႈပ္တတ္သည္။ မီလန္ကာကို ေတာ္ေၾကာင္း၊ တတ္ေၾကာင္း အင္မတန္ခ်ီးမြမ္းခန္းဖြင့္သည္။ ၿပီးေတာ့ အဲဒါေတြေၾကာင့္ အထင္တၾကီးခ်စ္သည္ဆိုေတာ့ အဲဒါေတြမီလန္ကာမွာမရွိေတာ့ရင္၊ မီလန္ကာ သာညံ့ေနမယ္ဆို .. ဒါလည္း မာကို သိပ္မဟုတ္လွဘူး ဟုေတြးမိခဲ့ျပန္သည္။ တစ္ရက္ကေလးမေတြ႕လိုက္ရင္ မာကို ေသမေလာက္လြမ္းျပတတ္သည္။ မီလန္ကာ သိပ္စိတ္ပ်က္လွသည္။ ေတြ႕ျပန္ရင္လည္း မီလန္ကာ ေနေကာင္းရဲ႕လား၊ ဘယ္လိုအေျခအေနရွိေနလည္း စူးစမ္းဖို႔ထက္၊ သူ ျဖစ္ေနတာေတြ ဆက္တိုက္ေျပာျပဖို႔ပဲ ႀကိဳးပမ္းတတ္သည္။ ေျပာျပတတ္သည္။

“မေန႔ကဆို မာကို မီလာကိုလြမ္းလြန္းလို႔ အိပ္လို႔မရဘူး၊ မီလာ ထားသြားမလား ေတြးၿပီး စိတ္မေကာင္းျဖစ္လြန္းလို႔ ေလွကားထိပ္မွာ ထိုင္ငိုလိုက္ေသးတယ္၊ ညစာေတာင္ စားလို႔မ၀င္ခဲ့ဘူး”
တဲ့၊

အဲဒါေတြအစခ်ီၿပီး သူ႔ရဲ႔ တူေလးက ဘယ္လိုကအစ၊ တူမေလးက ဘယ္လို၊ အစ္မကေတာ့ ဘယ္လိုအဆံုး၊ သူ႔အေၾကာင္းေတြေျပာျပၿပီး ေနာက္ဆံုးမွ မီလန္ကာကို စူးစမ္းတတ္သည္။ ေအာ္ ခက္ရခ်ည့္၊ မီလန္ကာက မငိုနိုင္ဘူး .. မီလန္ကာမီွတြယ္ရမယ့္ပုခံုးပိုင္ရွင္က ပိုၿပီး သည္းသည္းထန္ထန္ငိုေၾကြးေနေတာ့တာကိုး .. ဘာမွမဟုတ္ေလာက္တဲ့ ကိစၥေသးေသးေတြကို စာဖြဲ႔မဆံုးျဖစ္ေနတတ္သည္။ ဒီေယာက်္ားေလးကေတာ့ သူ႔အတၱကို ဖြင့္ထုတ္ေၾကညာဖို႔ မီလန္ကာ့ကိုေရြးခ်ယ္ထားပံုရသည္။ မီလန္ကာ ဒါကိုမၾကိဳက္၊ ဒါကိုမွမဟုတ္ မၾကိဳက္တာေတြမွ အမ်ားၾကီးပဲ၊ ေနာက္ထပ္တစ္ေယာက္၊ သူကေတာ့ အၾကြားသန္ခ်င္ပံုရသည္။ မီလန္ကာ့ေရွ႕မွာ သူ႔ရဲ႔ ေခတ္ေပၚလက္နက္ဆန္းေတြ တစ္ခုၿပီးတစ္ခုထုတ္သံုးသည္။ အသံစုံထြက္တဲ့ကိရိယာေတြ သူ႔မွာ  အမ်ားၾကီးရွိသည္။ မီလန္ကာနဲ႔ေတြ႕ျဖစ္ၾကတဲ့ အခ်ိန္မွာ ဖုံးခဏခဏေျပာသည္၊ wifi လက္ပ္ေတာ့ပ္သြားေလရာသယ္သည္။ wifi ရတဲ့ ေကာ္ဖီဆိုင္ေကာင္းေကာင္းမွာ ထိုင္ေလ့ရွိသည္။ သေဘာအင္မတန္ေကာင္းသည္။ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါးသြားလာေနခ်င္သည္။ ဘီယာၾကိဳက္သည္။ သူငယ္ခ်င္းေတြစားခ်င္ရာ ေကြ်းသည္။ သြားခ်င္တဲ့ေနရာလိုက္ပို႔သည္။ သူငယ္ခ်င္းလိုေပါင္းသင္းဆက္ဆံဖို႔ေတာ့ အေကာင္းဆံုး ေယာက်္ားေလးျဖစ္သည္။ ဒီလိုနဲ႔ သူငယ္ခ်င္းအဆင့္မွာသာ ရပ္ထားလိုက္ၿပီး မီလန္ကာ ေအးေအးပဲေနျဖစ္ေတာ့သည္။

ရုံးပိတ္ရက္တစ္ေန႔ မီလန္ကာ အိမ္မွာ အလုပ္ေတြရႈပ္ေနခ်ိန္ျဖစ္သည္။ စိတ္ေတြလည္းရႈပ္ရသည္၊ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ မီလန္ကာအြန္လိုင္းက adobeTV မွာ flash software lesson ဖိုင္တစ္ဖိုင္ၾကည့္ေနသည္။ တစ္ဆင့္ၿပီးတစ္ဆင့္ၾကည့္ေနရင္း photoshop မွာ ၀က္ဆိုက္ဘ္တစ္ခုလံုးအတြက္ေသခ်ာဆြဲ၊ layer ေတြမွာ နာမည္ေတြကအစ သူ႔ content နဲ႔သူေပး၊ flash ကေန အဲဒီ photoshop ဒီဇိုင္းဖိုင္ကို ဆြဲထည့္(import) လုပ္၊ import လုပ္တဲ့အခါမွာလည္း layer တစ္ခုစီကအစ movie clip ေတြေျပာင္းခ်င္သလား၊ ရိုးရိုး bitmap ပံုနဲ႔ပဲ သိမ္းမလား၊ photoshop မွာ gradient နဲ႔ ဒီဇိုင္းခ်လာရင္ flash ထဲကို သိမ္းတဲ့အခါ မူလဒီဇိုင္းအတိုင္းရခ်င္ရင္ ဘယ္လိုသိမ္းရမယ္ တစ္ဆင့္စီရွင္းျပသြားေပးတဲ့ www.lynda.com ရဲ႕ ဗီဒီယိုဖိုင္က စိတ္၀င္စားဖို႔ေကာင္းလွသည္။ မီလန္ကာ ပို ပိုၿပီး စိတ္၀င္စားလာတဲ့အခ်ိန္ ေနာက္တစ္ဆင့္မွာေတာ့ ပိုက္ဆံသြင္းမွ ၾကည့္လို႔ရေတာ့မည္တဲ့၊ စိတ္ကုန္လိုက္တာကြယ္..  အဲဒီအခ်ိန္ေလးမွာပဲ ဗဲရာဖုန္းေခၚလာခဲ့သည္။ ေကာ္ဖီဆိုင္သြားၾကပါစို႔ လို႔ ဗဲရာက ေခၚသည္။ စိတ္ညစ္စိတ္ရႈပ္ေနတဲ့ မီလန္ကာလည္း ခ်က္ခ်င္းပဲ သေဘာတူလိုက္ပါသည္။

ဒီလိုနဲ႔ မီလန္ကာနဲ႔ ဗဲရာ ေကာ္ဖီဆိုင္ေလးတစ္ဆိုင္ေရာက္ေနၾကၿပီ၊ ေကာ္ဖီဆိုင္ေလးနာမည္က “ကံၾကမၼာ”တဲ့၊ အဲဒီေကာ္ဖီဆိုင္ေလးမွာ ေကာ္ဖီေသာက္သူေတြအနာဂါတ္အေၾကာင္းေမးျမန္းလို႔ရသည္။ ေကာ္ဖီခြက္ေတြကိုၾကည့္ၿပီး .. အတိအက်ဆိုရလွ်င္ ေကာ္ဖီခြက္မွာ တင္က်န္ေနတဲ့ ပံုသ႑ာန္ေတြကို ၾကည့္ၿပီး ေဗဒင္ေဟာေပးသည္လို႔ ဗဲရာက သတင္းေပးသည္။ တူရကီေကာ္ဖီ (Turkish coffee) တစ္မ်ဳိးတည္းသာရၿပီး  ေကာ္ဖီကိုပဲသီးသန္႔ေသာက္ခ်င္သူေတြ အတြက္လည္း ေနရာသပ္သပ္လုပ္ ေပးထားသည္။ ဘာမဆို စူးစမ္းခ်င္တဲ့ ဗဲရာကေတာ့ ေဗဒင္ေဟာေပးမည့္အမ်ဳိးသမီးၾကီးကို ေမးျမန္းစပ္စုေနႏွင့္ၿပီ၊ မီလန္ကာ ေဗဒင္ကိုစိတ္မ၀င္စား၊ အယံုအၾကည္မရွိလွပါ၊ ဗဲရာႏွင့္ စကားေျပာေနသည့္အမ်ဳိးသမီးၾကီးကေတာ့ စိတ္၀င္စားဖို႔ေကာင္းလွသည္။ သလင္းေက်ာက္သားပုတီးေစ့ၾကီးၾကီးေတြ အမ်ားၾကီးပါသည့္ ပုတီးကိုလည္မွာဆြဲလို႔၊ စီးကြင့္မ်ားမ်ားမွဴန္းျခယ္ထားထားတဲ့ အနီရဲရဲပု၀ါစကို ဦးေခါင္းမွာစည္းထားသည္။ ႏႈတ္ခမ္းနီရဲရဲ စိုလက္လက္နဲ႔ လက္သည္းရွည္ေတြကလည္း အနီစစ္စစ္ အေရာင္ကိုပဲ ဆိုးထားျပန္ေသးသည္။ လက္ႏွစ္ဘက္မွာ အဆင္တန္ဆာပုတီးလက္ေကာက္ေတြအမ်ားၾကီးပဲ ၀တ္ထားသည္။ နားဆြဲကလည္းၾကီးလြန္းသည္။ မ်က္စိေနာက္ေအာင္ကို လႈပ္ခါလြန္းလွသည္။ ဂါ၀န္ဖါးဖါးကလည္း ဂ်စ္ပဆီအမ်ဳိးသမီးေတြရဲ႕အဆင္အျပင္ပံုစံမ်ဳိးပါပဲ၊ အဲဒီအမ်ဳိးသမီးၾကီးရဲ႕ကိုယ္အေလးခ်ိန္ကေတာ့ ပုတီးေစ့ေတြနဲ႔ကိုပဲ ေတာ္ေတာ္ၾကီးေလးေနေလာက္ၿပီလို႔ မီလန္ကာ ကပ္ကပ္သပ္သပ္ေတြးရင္း ျပံဳးမိေသးသည္။ တကယ္ပါပဲ အဲဒီအမ်ဳိးသမီးၾကီးရဲ႕ ေခါင္းအငဲ့၊ လက္အေရႊ႕မွာ သလင္းပုတီးေစ့ေတြရဲ႕ အလင္းေတြကလက္ကနဲ၊ လက္ကနဲ၊ ျပိဳးျပိဳးျပက္ျပက္ ၾကည္လို႔ေတာ့ ေကာင္းလွသည္။ ဗဲရာႏွင့္စကားေျပာေနရင္းမွာပဲ အဲဒီအမ်ဳိးသမီးၾကီးရဲ႕ အၾကည့္ေတြက မီလန္ကာဆီ ခဏခဏ ေရာက္လို႔လာေတာ့၊ မီလန္ကာ စိတ္ထဲေတြးေနတာပဲ သိသြားမလား ေတြးမိလိုက္ေသးသည္။ ကိစၥေတာ့မရွိပါ၊ လူတိုင္းက အတြင္းစိတ္မွာေယာက္ယက္ခတ္ေတြးေတာရင္း မသိမသာကဲ့ရဲ႕ အတင္းဆိုတတ္ၾကတာပဲမဟုတ္လား၊ မီလန္ကာ က ကဲ့ရဲ႕အျပစ္ဆိုခ်င္တာထက္ စိတ္၀င္စားစရာ ေကာင္းလြန္းလွတဲ့ အဲဒီအမ်ဳိးသမီးၾကီးကို သေဘာက်သြားရုံ၊ မွတ္ခ်က္ေပးမိရုံေလးပါပဲ။

အဲဒီအမ်ဳိးသမီးၾကီးက ဗဲရာႏွင့္စကားဆုိေနရင္းမွာပဲ မီလန္ကာစားပြဲဆီေရႊ႕လာခဲ့သည္။ မီလန္ကာကို ျပံဳးျမျမႏႈတ္ဆက္ေတာ့မွ အနီးကပ္ျမင္ရတဲ့ သူမက ထင္သေလာက္အသက္မၾကီးေသး၊ မ်က္၀န္းေတြကႏုႏုညံ့ညံ့၊ ေလသံကလဲခပ္ခ်ဳိခ်ဳိ
“မိန္းကေလးေရ၊ မင္းရဲ႕ေကာ္ဖီခြက္ကို ေနာက္ေန႔စပ္စုပါရေစကြဲ႕”
တဲ့၊ သူမက ဆိုသည္။

မီလန္ကာ စိတ္အိုက္မိသည္၊ သူမကပဲ ထပ္ေျပာျပန္ေသးသည္။

“ပိုက္ဆံေပးစရာမလိုဘူးကြဲ႕၊ အပ်င္းေျပစကားေျပာရင္း ငါက မင္းရဲ႕အေၾကာင္း ေျပာျပခ်င္လာရင္ ေျပာပါရေစေပါ့၊ မင္းလည္း လက္ခံမယ္လို႔ ငါေတာ့ ေမွ်ာ္လင့္မိတာပဲ၊ မိတ္ျဖစ္ေဆြျဖစ္ေပါ့ကြယ္”  
လို႔ အဲဒီအမ်ဳိးသမီးက ဆက္တိုက္ေျပာလာသည္။
သူမအမည္က ယဲလီနာတဲ့၊ မီလန္ကာ ျငင္းဆန္လိုစိတ္မရွိခဲ့ပါ၊ သူမမွာ မျမင္မသိႏိုင္တဲ့ စြမ္းအားတစ္ခုခုေတာ့ရွိေနသည္ ထင္မိသည္။ မီလန္ကာ ေပါ့ေပါ့ပါးပါးျပံဳးရင္း

“ေနာက္တစ္ၾကိမ္ဆံုၾကေသးတာေပါ့၊ တၾကိမ္မကလည္းဆံုႏိုင္ၾကေသးတာပဲ၊ ကြ်န္မက ေကာ္ဖီဆို သိပ္ၾကိဳက္တဲ့သူေလ”
လို႔ စကားျပန္လိုက္မိသည္။

ေနာက္ေတာ့ ဆိုင္ခန္းအျပင္အဆင္လွလွ၊ ေကာ္ဖီေကာင္းေကာင္း “ကံၾကမၼာ” ေကာ္ဖီဆိုင္ေလးကို ဗဲရာႏွင့္ ခဏခဏေရာက္ျဖစ္ၾကသည္။ ေရာက္တိုင္းလည္း ေကာ္ဖီဆိုင္က ယဲလီနာႏွင့္ စကားလက္ဆံုက် ေျပာၾကဆိုၾကသည္။ တျခား ေကာ္ဖီေဗဒင္ဖတ္ေပးေနတဲ့အမ်ဳိးသမီးေတြလည္း ေလး၊ ငါးဦးခန္႔ ရွိေနေပမဲ့ ယဲလီနာႏွင့္သာ မီလန္ကာတို႔ အဖြဲ႕က်ခဲ့ၾကသည္။ ေကာ္ဖီေဗဒင္ နိမိတ္ဖတ္ပံုဖတ္နည္းေတြ မီလန္ကာမေမးပါပဲနဲ႔ ယဲလီနာက ရွင္းျပေလ့ရွိသည္။ မီလန္ကာ ေကာ္ဖီကိုမေသာက္ခင္ ယဲလီနာက အျမဲသတိေပးသည္။

“မီလာေရ၊ (ေနာက္ပိုင္းေတာ့ သူမက မီလာလို႔ပဲ ဗဲရာေခၚသလိုလိုက္ေခၚသည္၊)၊ ေကာ္ဖီကို တစ္ေနရာထဲကပဲေသာက္ေနာ္၊ ေနရာအမ်ဳိးမ်ဳိးေျပာင္းမေသာက္နဲ႔၊ ၿပီးရင္ ေကာ္ဖီေအာက္ခံပန္းကန္ျပားနဲ႔ဖံုးကြဲ႕၊ ၿပီးေတာ့ မီလာလိုခ်င္တဲ့ ဆုကိုေတာင္းရဦးမယ္၊ ဆုေတာင္းၿပီးရင္ ေကာ္ဖီခြက္ကို ရင္ဘတ္နားမွာ အဖံုးကို အုပ္လ်က္သား ကိုင္ထား၊ နာရီလက္တံအတိုင္း ျဖည္းျဖည္းခ်င္း အၾကိမ္နည္းနည္းလွည့္ေပးရမယ္ေနာ္၊ ၿပီးရင္ေတာ့ ေကာ္ဖီခြက္ေမွာက္လ်က္သားအေနအထားမွာ ျပန္ခ်ထားၿပီး ေအးေအာင္ ခဏေစာင့္ေပး၊ တုိ႕ မီလာ့အနာဂါတ္ကိုဖတ္ခ်င္တယ္” လို႔ ယဲလီနာကဆိုသည္၊

တခါတရံမီလန္ကာ ေကာ္ဖီခြက္အေအးခံေနတဲ့အခ်ိန္ ေကာ္ဖီခြက္ေပၚမွာ ပိုက္ဆံအေၾကြေစ့တစ္ေစ့ကို လာတင္ထားတတ္သည္။ မေကာင္းတဲ့နိမိတ္ေတြကို အေ၀းသို႔ႏွင္ပစ္ႏိုင္သည္တဲ့၊

“အမွန္က ေကာ္ဖီခြက္ျမန္ျမန္ေအးေအာင္လို႔ပါ”
လို႔ ယဲလီနာ စိတ္လိုလက္ရရွိသည့္အခါ ေနာက္တီးေနာက္ေတာက္ေျပာတတ္ေသးသည္၊

“ေကာ္ဖီခြက္ကို ေကာ္ဖီေသာက္သူကိုယ္တိုင္မဖြင့္ရဘူး၊ ေကာ္ဖီခြက္ကို ဖတ္မဲ့သူကသာဖြင့္ရမယ္၊ open the heart လို႔ မီလာက ရြတ္ရမယ္ ”
လို႔ ယဲလီနာက သင္သည္။

မီလန္ကာေတာ့ မယုံေပမဲ့ အပ်င္းေျပလိုက္လုပ္ၾကည့္ပါသည္။

ဗဲရာကေတာ့ အၾကိမ္တိုင္းေမးသည္။ တျခားအမ်ဳိးသမီးေတြႏွင့္ ၾကံဳသလိုေမးသည္။ သိပ္မွန္တာပဲလို႔ ဗဲရာက တျပံဳးျပံဳးႏွင့္ ေက်နပ္စြာေျဖသည္။ ဘာေတြမွန္ေနလဲေတာ့ မီလန္ကာ ေသေသခ်ာခ်ာ မစပ္စုႏိုင္ေသးပါ။

ယဲလီနာက မီလန္ကာ ေကာ္ဖီခြက္အတြင္းက ေကာ္ဖီအႏွစ္ေတြကိုၾကည့္ကာ “အိုး ေခြးေလးပါလား၊ ဒါ မီလာ့မွာ သိပ္သစၥာရွိတဲ့ သူငယ္ခ်င္း၊ ေဆြမ်ဳိးရွိရမယ္ လို႔ဆိုတာ” တဲ့၊ မီလန္ကာက ဗဲရာကို ညႊန္ျပရင္း “သူေပါ့” လို႔ ဆိုေတာ့ ယဲလီနာ အားပါးတရျပံဳးပါသည္။ မီလန္ကာ ေကာ္ဖီခြက္ကို ယူၾကည့္မိေတာ့ ေကာ္ဖီအႏွစ္ေတြ တဖြားဖြားျပန္႔က်ဲေနသလိုသာ ျမင္သည္။ ဘာေခြးပံုေလးမွမေတြ႔၊ ဗဲရာကိုသာ ေခြးေလးဗဲရာလို႔ စေနာက္မိေတာ့သည္။ ဗဲရာကလည္း တဟားဟားရယ္ေမာေနခဲ့သည္။

“ပန္းသီးပံုစံ ေတြ႕ရရင္ ဗဟုသုတၾကြယ္၀တဲ့သေဘာ၊ အတန္းပညာၿပီးဆံုးျခင္း၊ ဒီပလိုမာတစ္ခုခုရျခင္းမ်ဳိးေပါ့၊ ငွက္ေလးေတြ ပ်ံေနတဲ့ပံုမ်ဳိးဆိုရင္ သတင္းေကာင္းၾကားရေတာ့မယ္ကြဲ႕၊ ဖေယာင္းတုိင္းေလးျမင္ၿပီဆိုရင္ေတာ့ အသိဥာဏ္ပညာ တိုးတက္ဦးမယ္၊ ေၾကာင္ေလးဆိုရင္ ကလိန္ဥာဏ္ဆင္မယ့္သူငယ္ခ်င္း ေဆြမ်ဳိးရွိတတ္လို႔ သတိထားရမယ္၊  ယစ္ဘီးနဲ႔လႊတ္ရတဲ့ စြန္ပံုေတြ႔ရင္ မင္းရဲ႕ဆႏၵေတြအမွန္တကယ္ျဖစ္လာေတာ့မယ္ဆိုတဲ့သေဘာေပါ့၊ အိုး က်ီးနက္ၾကီးေတာ့ မေတြ႔တာအေကာင္းဆံုးပဲ၊ သူက ေသဆံုးျခင္းနဲ႔ သတင္းဆိုးေတြပဲ ယူလာေပးတတ္တယ္”
လို႔ ယဲလီနာက ရွင္းျပခဲ့သည္။

ယဲလီနာေျပာျပတဲ့ေကာ္ဖီနိမိတ္ဖတ္ျခင္းပညာက မီလန္ကာအဖို႔ေတာ့ေပ်ာ္ရႊင္စရာေကာင္းလွသည္ဟု ထင္မိခဲ့ေပမဲ့ တစ္ေန႔ေတာ့ ယဲလီနာအလန္႔တၾကားေျပာလာသည္။

“မီလာရယ္ သတိေတာ့ထားကြဲ႕ မင္းရဲ႕ခြက္ထဲမွာ က်ီးနက္ၾကီးတစ္ေကာင္ တို႔ေတြ႕ေနတယ္” တဲ့၊

ၿပီးေတာ့ ထပ္ၿပီးရွင္းျပေသးသည္၊ နိမိတ္ဖတ္တဲ့အခါ တ၀က္စီခြဲျခားၿပီးဖတ္ရသည္။ အေပၚတစ္၀က္က အနာဂါတ္အတြက္ျဖစ္ၿပီး ေအာက္ဖက္တစ္၀က္မွာထင္က်န္ေနတဲ့ပံုရိပ္ေတြက အတိတ္အတြက္ျဖစ္သည္ လို႔ဆိုသည္။ အဲဒီတ၀က္စီမွာမွ ညာဘက္ျခမ္းအပိုင္းေတြက နမိတ္ေကာင္းေတြအျဖစ္ဖတ္ရၿပီး၊ ဘယ္ဘက္ျခမ္းမွာက မေကာင္းတဲ့ကိစၥရပ္ေတြ၊ ရန္သူေတြ၊ ဖ်ားနာျခင္းနဲ႔ ျပႆနာေတြနဲ႔ တျခားဆင္တူအဆိုးေတြအတြက္ ဖတ္ရသည္တဲ့၊ ေကာ္ဖီနိမိတ္ဖတ္တဲ့အခါ တျခားယံုၾကည္မႈတစ္ခုက လာမယ့္ရက္ေပါင္း ၄၀ အတြင္းျဖစ္မယ့္ကိစၥမ်ဳိးသာ ေဟာေျပာႏိုင္သည္။ အဲဒီရက္ေက်ာ္သြားတဲ့အခ်ိန္အတြက္ ဖတ္တဲ့အခါ မမွန္ႏိုင္ေတာ့ဘူးလို႔လည္း ဆိုသည္။ ယဲလီနာက ထပ္ေျပာေသးသည္။ ခြက္မွာရွိတဲ့ေကာ္ဖီအႏွစ္ေတြေရာ၊ ေအာက္ခံျပားမွာ ထင္က်န္ေနတဲ့ပံုရိပ္ေတြပါ ၾကည့္ၿပီး အေသးစိတ္ ဖတ္ရေသးသည္။ ေအာက္ခံျပားက ေကာ္ဖီခြက္ပိုင္ရွင္ရဲ႕ အိမ္၊ မိသားစုဘ၀ကို ရည္ညႊန္းသည္ လို႔ ဆိုသည္။ ဒီတစ္ခါ မီလန္ကာေကာ္ဖီခြက္ရဲ႕ ေအာက္ခံျပားမွာ က်ီးနက္ၾကီးပံုရိပ္ေတြ႔သည္ဟု ထပ္ၿပီးသတိေပးရင္းေျပာျပန္သည္။ ယဲလီနာေျပာခ်င္တာက မီလန္ကာရဲ႕ မိဘေဆြမ်ဳိးတစ္ဦးဦးဖ်ားနာေသဆံုးႏိုင္တယ္ တဲ့၊ ၿပီးေတာ့ ခြက္အတြင္းမွာလည္း ဘယ္ဘက္အေပၚျခမ္းမွာ ရႈပ္ရႈပ္ေထြးေထြးပံုရိပ္ေတြ ေတြ႕ေနေတာ့ လာမယ့္ ရက္ ေလးဆယ္အတြင္း သတိထားဖို႔ ယဲလီနာ အထပ္ထပ္ သတိေပးေနခဲ့သည္။ မီလန္ကာက အစထည္းက အယံုအၾကည္ရွိသူမဟုတ္၊ ယဲလီနာကိုေတာင္ စိတ္မပူဖို႔ ျပန္ၿပီးေဖ်ာင္းျဖလိုက္ရေသးသည္။

ထူးျခားလြန္းလွတဲ့တိုက္ဆိုင္မႈေလလား... ယဲလီနာေကာ္ဖီနိမိတ္ဖတ္ၿပီး တစ္လခန္႔အၾကာ မီလန္ကာေတာင္ အဲဒီနိမိတ္ဆိုးကိုေမ့ေနတဲ့အခ်ိန္မွာမွ.. အဲဒီညတစ္ညမွာ ... အဘြားက အေစာၾကီးပဲအိပ္ရာ၀င္ဖို႔ေျပာလာသည္။ သူ ဒီေန႔ မ်က္ေတာင္ေတြစင္းက်လာေအာင္ငိုက္မ်ဥ္းေနသည္တဲ့၊ က်န္တာေတာ့ အားလံုးအေကာင္းပကတိ၊ တျခားရက္ေတြထက္ ထူးထူးျခားျခားပိုမိုအိပ္ခ်င္ေနခဲ့တာတစ္ခုပဲ၊ အဘြား အိပ္ရာထဲ၀င္သြားၿပီးေနာက္ မီလန္ကာလည္း အိပ္မက္လွလွမက္ေစဖို႔ ႏႈတ္ဆက္ေနၾကအတိုင္း ႏႈတ္ဆက္လိုက္ေသးသည္။ ေနာက္တစ္ေန႔မနက္ခင္းမွာေတာ့ အဘြားက ႏိုးထမလာေတာ့ပါ၊ တကယ့္ကို မႏိုးတဲ့အိပ္ျခင္းမ်ဳိးနဲ႔ အိပ္စက္ေနခဲ့ၿပီ၊ “ယဲ...လီနာ ... ” မီလန္ကာ အလန္႔တၾကားေရရြတ္လိုက္မိသည္။ ၿပီးေတာ့ မီလန္ကာ ၀မ္းနည္းစြာငိုေၾကြးမိသည္။

အဘြားကိစၥေတြအားလံုးၿပီးတဲ့တစ္ေန႔မွာေတာ့ ဗဲရာနဲ႔ပဲ မီလန္ကာ ေကာ္ဖီဆိုင္ေလးကို သြားခဲ့ျပန္သည္။ မီလန္ကာ .. ယဲလီနာကို သိပ္ေတြ႔ခ်င္ေနခဲ့သည္။ ယဲလီနာေျပာေသာစကားေတြ နိမိတ္ေတြအေၾကာင္း ဘာမဆို ပိုၿပီးသိခ်င္လာခဲ့သည္။ ယဲလီနာကို အဘြားအေၾကာင္းေျပာျပေတာ့ .. မီလန္ကာကို သနားၾကင္နာျခင္းၾကီးစြာ ေပြ႕ဖက္ႏွစ္သိမ့္ေလသည္။ မီလန္ကာေက်ာကို အသာအယာပြတ္သပ္ရင္း

“ဒီေန႔ ေကာ္ဖီေသာက္ဦးမွာပဲလားကြဲ႕”
ဟု ေမးသည္။ မီလန္ကာကလည္း

“ေသခ်ာတာေပါ့၊ ေကာ္ဖီလည္း ေသာက္ဦးမယ္၊ ယဲလီနာကလည္း မီလန္ကာအတြက္ နိမိတ္ဖတ္ေပးရဦးမယ္”
လို႔ ေျပာခ်လိုက္ေတာ့၊

ယဲလီနာက “နိမိတ္ဆိုးေတြမေၾကာက္ဖူးလား” တဲ့ ေမးလာသည္၊

“နိမိတ္ဆိုးဆိုတာ အျမဲရွိေနႏိုင္တာမွမဟုတ္တာ၊ အဆိုးရွိသလို အေကာင္းလဲ ရွိႏိုင္တာပဲမဟုတ္လား”
လို႔ မီလန္ကာ ဆက္ကနဲ ျပန္ေမးလိုက္ေတာ့မွ ယဲလီနာ အျပံဳးယဲ့ယဲ့ျပံဳးျပရင္း၊ “ဟုတ္သားပဲကြယ္” လို႔ ေခါင္းျငိမ့္ေထာက္ခံေလသည္။

“ကဲ စၾကဦးစို႔ရဲ႕”
ဟု ခါးကိုဆန္႔ဆန္႔ျပန္မတ္ရင္း ယဲလီနာကဆိုသည္၊

အဲဒီေနာက္ေတာ့ ယဲလီနာ အရင္က ေျပာေနၾကအတိုင္း၊ တစ္ေနရာထဲက ေကာ္ဖီကိုေသာက္ရမယ္ ဆိုတာနဲ႔အတူ ေဆာင္ရန္၊ ေရွာင္ရန္ေတြ ဆက္တိုက္ေျပာသည္။ မီလန္ကာလည္း အဆင့္ဆင့္ ရင္ဘတ္နားဆီဆြဲယူ နာရီလက္တံအတိုင္း အၾကိမ္နည္းနည္းလွည့္ၿပီး ေနာက္ေတာ့ ေကာ္ဖီခြက္ေအးေအာင္ေစာင့္ၾကရင္း စကားေတြဆက္ေျပာၾကျပန္သည္။ ဗဲရာကေတာ့ သူ႔ေကာ္ဖီခြက္မွာ ပ်ံသန္းေနတဲ့ငွက္ေလးေတြေတြ႕ရတယ္ဆိုတဲ့အေၾကာင္းေျပာျပေလသည္။ ဗဲရာက ရက္ေလးဆယ္ အတြင္း ဘယ္လိုသတင္းေကာင္းၾကားရေလမလဲ ေစာင့္ရမည္ဟု စိတ္လႈပ္ရွားစြာေျပာသည္။ ေကာ္ဖီေအးေလာက္တဲ့အခ်ိန္ေရာက္ေတာ့ open the heart လို႔ မီလန္ကာကေျပာၿပီး၊ ယဲလီနာေကာ္ဖီခြက္ကိုဆြဲမတဲ့အခါ ေအာက္ခံျပားေလးနဲ႔ကပ္ေနကာ လံုး၀ခြာမရ၊  “အိုး သိပ္ေကာင္းတာပဲ” လုိ႔ ယဲလီနာက လႊတ္ကနဲေအာ္လိုက္သည္။ ေကာ္ဖီနိမိတ္ဖတ္သူတို႔ ယံုၾကည္တာက ေအာက္ခံျပားႏွင့္ ခြာမရရင္ အဲဒီေကာ္ဖီခြက္အတြက္ မဖတ္သင့္၊ ဖတ္စရာမလိုေလာက္ေအာင္ အားလံုးေကာင္းေနတယ္လို႔ တဲ့။ ယဲလီနာက ေျပာျပျပန္သည္။ မီလန္ကာအတြက္ ေနာက္ထပ္စိုးရိမ္ပူပန္စရာကိစၥေတြ မရွိႏိုင္ပါလို႔ ယဲလီနာက အခိုင္အမာဆိုသည္။

အဲဒီရက္ေတြအတြင္း ဗဲရာသိပ္ေပ်ာ္ေနသည္ဟုထင္မိသည္။ အျမဲသြက္လက္ေနတဲ့ဗဲရာကို ရုံးမွာလည္း  ပိုၿပီး ျပံဳးခ်ဳိေပ်ာ္ရႊင္ေနသည္ဟု မီလန္ကာ ေတြးေနမိသည္။ အဲဒီညေနမွာ ဗဲရာက ေျပာစရာရွိသည္ဟုဆိုသည္။ “ကံၾကမၼာ” ကိုပဲ သြားၾကရေအာင္တဲ့၊ မီလန္ကာတို႔ ေကာ္ဖီဆိုင္ေလးဆီ ဦးတည္ခဲ့ၾကသည္။ ဗဲရာက ေကာ္ဖီဆိုင္ေလးေရာက္ေတာ့ ေကာ္ဖီမွာရင္း ေစာင့္ေနၾကဆဲ သူ ဘ၀လက္တြဲေဖာ္ေတြ႔ၿပီဟု ဆိုသည္။ စိန္နားကပ္လို ေယာက်္ားေလးမ်ဳိး သူေတြ႕ထားၿပီလို႔ ေျပာသည္။ ဒီနားကပ္ကိုေတာ့ သူ အျမဲတပ္ေတာ့မည္လို႔ဆိုသည္။ ယဲလီနာလည္း အနားမွာရွိေနခဲ့သည္။

“ကဲ.. ကဲ ဒါဆို မိတ္ဆက္ေပးေတာ့၊ ဗဲရာေရ ၊ အခ်ိန္မဆြဲနဲ႔ ေတာ့” 
လို႔ဆိုေတာ့ ဗဲရာလွလွေလးျပံဳးျပသည္၊

“မီလာသိပါတယ္”
တဲ့၊

“မသိလိုက္ပါဘူး၊ ဗဲရာက အျမဲနားကပ္ေလးေတြနဲ႔အလုပ္ရႈပ္ေနတာေလ၊ ဘယ္နားကပ္ေလး တကယ္ၾကိဳက္မွန္းမသိလိုက္ဘူး”
လို႔ မီလန္ကာလွ်ာထုတ္ေျပာင္ျပရင္း ေနာက္လိုက္ေတာ့ ဗဲရာက တခစ္ခစ္ရယ္ေမာေတာ့သည္။
ဗဲရာက ဒီ “ကံၾကမၼာ”ေကာ္ဖီဆိုင္ေလးရဲ႕ပိုင္ရွင္နဲ႔ လက္တြဲေတာ့မည္ဟု အတိအက်ေၾကညာေလသည္။ တူရကီ၊ ဘူလ္ေဂးရီးယား ဘက္မွာပါ ေကာ္ဖီေဗဒင္ဆိုင္ခြဲေတြ ဖြင့္ထားတဲ့ ဗဲရာအဆိုအရ စိန္နားကပ္လို ဒီေယာက်္ားေလးက သူမနဲ႔အသင့္ေတာ္ဆံုးလို႔ ဆိုေလသည္။ ဗဲရာလူကဲခတ္မမွားႏိုင္ပါ၊ မီလန္ကာလည္းျမင္ဖူးေတြ႕ဖူးေနခဲ့ပါသည္။ အင္မတန္မြန္ရည္ၿပီး ေအးေဆးတည္ျငိမ္သေလာက္ အလုပ္မွာစိတ္၀င္စားတဲ့ စိန္နားကပ္ေလးနဲ႔ စိတ္ထားျဖဴလွသူေလး ဗဲရာ အတြက္ မီလန္ကာ ၾကည္ၾကည္ႏူးႏူး ၀မ္းသာေပ်ာ္ရႊင္ရသည္။


ေနာက္ပိုင္း ဗဲရာနဲ႔ ဒီဆိုင္ေလးကိုေရာက္ခ်ိန္တိုင္း ဗဲရာက စိန္နားကပ္ေလးနဲ႔ အလုပ္ရႈပ္ေနသလို မီလန္ကာနဲ႔ ယဲလီနာလည္း စကားေတြတြတ္ထိုးၾကသည္။ ယဲလီနာကလည္း မီလန္ကာအတြက္ ေကာ္ဖီနိမိတ္ေတြလဲ ဖတ္ေပးေနဆဲ၊ မီလန္ကာ ေကာ္ဖီခြက္ထဲမွာ ငွက္ကေလးေတြအမ်ားၾကီးပဲ ပ်ံေနတာေတြ႕တဲ့အခါေတြ႕၊ မီးစာတလြင့္လြင့္ ဖေယာင္းတိုင္ေလးေတြ ေတြ႕ျပန္ၿပီဟု ေျပာတဲ့အခါေျပာလိုက္၊ ယဲလီနာေျပာသမွ် မီလန္ကာအတြက္ အေကာင္းေတြပဲျဖစ္ေနေတာ့သည္။ ယဲလီနာက ခုေနာက္ပိုင္း ပိုပိုၿပီး စေနာက္ရင္း ေျပာလာသည္။

“မီလာရဲ႕ ဖေယာင္းတိုင္းေလးကလင္းလွခ်ည္ရဲ႕၊ ငွက္ကေလးေတြမ်ားဟာလည္း အမ်ားၾကီးပဲ ပ်ံသန္းလို႔ေနာ္၊ မီလာ သတင္းေကာင္းၾကားရေတာ့မယ္။ တစ္ခုခုကို အေသအခ်ာ ထူးျခားရေစ့မယ္ကြဲ႕”
လို႔ ခဏခဏေျပာတတ္လာသည္။

မီလန္ကာ ကေတာ့ “ဘာ သတင္းမ်ဳိးပါလိမ့္၊ ဘာေတြထူးျခားရမွာတဲ့လဲ ယဲလီနာ၊ မီလန္ကာ ေယာက်္ားယူရေတာ့မယ္တဲ့လား” လို႔ စေနာက္ခ်င္လွစြာ တဲ့တိုး ေမးလိုက္ေတာ့သည္။ အဲဒီလိုေမးလိုက္တိုင္း မီလန္ကာ့အနားက ယဲလီနာ လွစ္ကနဲ ေျပးထြက္သြားေလ့ရွိသည္။

ဒီလိုနဲ႔ပဲ ယဲလီနာရဲ႕ေကာ္ဖီေဗဒင္ မွန္ရဦးမယ့္ ေန႔တစ္ေန႔ေရာက္လာခဲ့ျပန္သည္။

“မီလန္ကာ .. ကိုယ္ က မီလိုရာဒ့္ပါ၊ မီလာကို သိေနခဲ့တာ ၾကာခဲ့ၿပီ၊ မီလာ ဒီဆိုင္ေလးကို ပထမဆံုး စေရာက္လာခဲ့တဲေန႔ကတည္းက ယဲလီနာ့ကို မ်က္ေမွာင္က်ဳံ႕ရင္း စပ္စုေနတဲ့ မိန္းကေလးကို ကိုယ္အစြဲၾကီးစြဲသြားခဲ့တာ၊ ကိုယ့္ဘာသာ ျပန္ေမးရင္း၊ မီလာအေၾကာင္းေတြလဲ စံုစမ္းရင္းနဲ႔ပဲ ...... ကိုယ္ အခ်ိန္ယူခဲ့ၿပီးပါၿပီ၊ ဒီေန႔ေတာ့ ကိုယ္ .. ေျပာပါရေစေတာ့၊ ကိုယ့္ဘက္က ေသခ်ာခဲ့ၿပီ၊ မီလာ့ကို လက္ထပ္ပါရေစ”

ဆိုၿပီး စကားအစခ်ီေျပာလာတဲ့ သူ႕ကို ၾကည့္မိေတာ့ ... အရပ္ရွည္ရွည္ ႏူးႏူးညံ့ညံ့ မ်က္၀န္း၊ မီလန္ကာထက္ အမ်ားၾကီး အသက္ၾကီးပံုရတဲ့ သူ႕ကိုၾကည့္ရင္း သူ ဆက္ေျပာလာတဲ့ သူ႔အေၾကာင္းေတြ နားထဲမၾကားတစ္ခ်က္၊ ၾကားတစ္ခ်က္၊ ကေလးလည္း မဟုတ္ပါပဲနဲ႔ မီလန္ကာ ဆက္ေက်ာ္သက္ေလးလို ရင္ေတြ အဆမတန္ ... တဒိတ္ဒိတ္ခုန္လို႔ ...

ဗဲရာဆီ လွမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဗဲရာက အားလံုးကို သိေနသလို မီလန္ကာ့ကို ျပံဳးျပံဳးေလးစိုက္ၾကည့္ေနသည္။ ေခါင္းေလးတစ္ခ်က္ ဆတ္ျပသည္။

ဗဲရာရဲ႕ ေခါင္းေလးဆတ္ကနဲ အညိတ္မွာ ဗဲရာ နားက စိန္နားဆြဲ အေရာင္ေလးက ျပိဳးကနဲ ျပက္ျပက္ တစ္ခ်က္ထလက္ေလသည္။

တကယ္ပါပဲ ... ေကာ္ဖီေဗဒင္ စိတ္၀င္စားဖို႔ေကာင္းလွသည္။
ယဲလီနာရဲ႕ ... ေကာ္ဖီေဗဒင္ မွန္ရဦးေတာ့မည္။         ။
Nweni Magazine, March, 2011
လာလည္တဲ့သူငယ္ခ်င္းအားလံုး ေက်းဇူးတင္ပါတယ္၊ ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ႔ၾကပါေစ

တူရကီေကာ္ဖီ နဲ႔ နိမိတ္ပံုမ်ားအေၾကာင္း

Turkish ေကာ္ဖီကိုၾကည့္ၿပီး ေဗဒင္ေဟာတဲ့အေလ့အထဟာ ဥေရာပႏိုင္ငံေတြမွာ ထင္ရွားလွတဲ့ရိုးရာဓေလ့ထံုးစံလို ျဖစ္ေနပါတယ္၊ Turkish coffee ဆိုတာက ေကာ္ဖီတစ္မ်ဳိးရဲ႕အမည္ မဟုတ္ပဲ၊ ေကာ္ဖီျပဳလုပ္ပံုနည္းသာျဖစ္ပါတယ္၊

ေအာ္တမန္အင္ပါယာ(တူရကီအင္ပါယာ)တေခတ္ထူေထာင္ခဲ့စဥ္ အားအၾကီးဆံုးအခ်ိန္ ၁၆ရာစု၊ ၁၇ ရာစုႏွစ္ေတြမွာ တူရကီယဥ္ေက်းမႈဟာ ဥေရာပအေရွ႕ေတာင္ပိုင္း၊ အေရွ႕အလယ္ပိုင္းေဒသ၊ ေျမာက္အာဖရိက၊ ေကာ့ေကးဆပ္ျပည္နယ္၊ ေဘာ္လ္ကန္ေဒသ(အယ္လ္ေဘးနီးယား၊ ခရုိေအးရွား၊ ဂရိ၊ ကိုဆိုဗို၊ မက္ဆီဒိုနီးယား၊ ဆားဘီးယား၊ ဘူလ္ေဂးရီးယား၊ ခရိုေအးရွား၊ ဆလိုေဗးနီးယား)အပါအ၀င္ တျခားဥေရာပႏိုင္ငံေတြမွာပါ လႊမ္းမိုးခဲ့တယ္၊ ေကာ္ဖီမႈန္႔ကို အ၀က်ဥ္းအိုးေလး ဆဗဲ(cezve)နဲ႔ႏွပ္ၿပီး ေသာက္ရတဲ့ Turkish coffee ယဥ္ေက်းမႈဟာလည္း အဲဒီေဒသေတြမွာ လႊမ္းမိုးခဲ့တယ္၊ ေကာ္ဖီ အစျပဳခဲ့တာက အီသီယိုးပီးယားနဲ႔ ရီမင္ႏိုင္ငံက စတင္ခဲ့တယ္လို႔ ဆိုတယ္၊ ၁၅ရာစု၊ ၁၆ရာစုမွာ ကိုင္ရိုနဲ႔ မက္ကာကို ျပန္႔ႏွံ႕ခဲ့တယ္၊ ေအာ္တမန္သမိုင္းမွတ္တမ္းဆရာ အီဗရာဟင္ပန္ခ်ဲဗီ ႏွစ္ ၉၆၂(၁၅၅၄-၅၅)ခုႏွစ္ ေအာ္တမန္ေဒသေတြမွာ ေကာ္ဖီနဲ႔ ေကာ္ဖီဆိုင္ဆိုတာမရွိေသးပါဘူး၊ အဲဒီႏွစ္ထဲမွာပဲ ဆီးယီးယားေျမာက္ပိုင္း အဲလဲပို က ဟာကမ္ ဆိုသူနဲ႔ ဆီးယီးယားျမိဳ႕ေတာ္ ဒမတ္စ္ကပ္စ္ က ရွမ္းစ္ တို႔ ျမိဳ႕ေတာ္ကို ေရာက္လာခဲ့ၿပီး ေကာ္ဖီေရာင္းတဲ့ ဆိုင္ၾကီးတစ္ဆိုင္ဖြင့္ခဲ့ၾကတယ္ လို႔ မွတ္တမ္းျပဳထားခဲ့ ပါတယ္၊ ေကာ္ဖီဟာ တူရကီယဥ္ေက်းမႈမွာ အင္မတန္လႊမ္းမိုးပါတယ္၊ ေကာ္ဖီကို တူရကီလို Khave လို႔ေခၚၾကတယ္၊ မနက္စာကိုေတာင္မွ khavalti (before coffee) လို႔ေခၚၾကတဲ့အထိပါပဲ၊ ေအာ္တမန္အင္ပါယာရဲ႕နယ္နမိတ္က်ယ္ျပန္႔သလို တူရကီရဲ႕ ေကာ္ဖီယဥ္ေက်းမႈကလဲ ႏိုင္ငံအႏံွ႕အျပား ျပန္႔ႏံွ႕ခဲတယ္၊ လက္ရွိ တူရကီႏိုင္ငံမွာ Starbucks အေမရိကန္ေကာ္ဖီဆိုင္ေတြ၊ Gloria Jean’s ၾသစေၾတးလ်ေကာ္ဖီဆိုင္မ်ဳိးေတြကိုမွ လူငယ္ေတြက ထိုင္ဖို႔ ႏွစ္သက္လာၾကေပမဲ့ Turkish coffee ကိုပဲ စြဲစြဲမက္မက္ေသာက္ေနၾကတဲ့သူေတြ Turkish coffee ေဗဒင္ဆိုင္ေတြမွာလဲ လူေတြ အမ်ားၾကီးရွိေနပါေသးတယ္၊ ဒီမွာလဲ မိတ္ေဆြေတြအိမ္သြားလည္တဲ့အခါ Turkish coffee လား၊ နက္စ္ေကာ္ဖီလားလို႔ ဒီ ၂ မ်ဳိးပဲေမးၾကေလ့ရွိတယ္၊ ရုိးရာ Turkish Coffee ကို ဧည့္ခံတဲ့အခါ ေရတစ္ဖန္ခြက္၊ ေခ်ာကလက္နဲ႔ တြဲၿပီး ရိုးရာမပ်က္ဧည့္ခံၾကေလ့ရွိတယ္၊

Preparation of Turkish coffee

Tuesday, July 27, 2010

ည၏ ေျခာက္လွန့္မွဳမ်ား

ညနက္သန္းေခါင္  ဟိုတယ္ စၾကၤန္လမ္းေတြေပၚမွာ  ...
တေရြ ့ေရြ ့သြားလာေနတာ ..ဘယ္သူပါလဲ ။
၀ိညာဥ္လား..တေစၧလား..။
မ်က္စိ တပ္အပ္ ..ေသခ်ာ ျမင္ခဲ့တာလို ့ ယုံၾကည္ရမလား။

တကၠဆက္္ျပည္နယ္  ဆန္အန္တိုနီယို အရပ္ က  ခန္းနားသိုက္ျမိဳဳက္လွတဲ ့ မင္ဂါဟိုတယ္ စၾကၤန္လမ္းေတြမွာ  ညႀကီးမင္းႀကီး အခ်ိန္မေတာ္
က်မ ဟိုတယ္ အလုပ္သမေလး  “ ဆယ္လီ၀ွိဳက္”  ကို အငန္းမရ ရွာေဖြေနမိတယ္။
ညညေတြမွာ  ဆယ္လီ၀ွိဳက္ဟာ  ဟိုတယ္သုံး လိုင္နင္စေတြ ၊မ်က္ႏွသုတ္ပု၀ါေတြ  တေပြ ့တပိုက္ သယ္ေဆာင္ရင္း  စၾကၤန္လမး္ေတြမွာ
ေခက္တုံ ့ေခါက္ျပန္ ေကြ ့ပတ္ေရွာက္သြားေနတတ္ေၾကာင္း က်မ သိထားလို ့ပါ။ မ်က္ႏွာသုတ္ပု၀ါေတြ က်မ မလိုပါဘူး။ က်မလိုတာက..
ဘာလဲဆိုရင္ ...။

စစ္ပြဲေတြကို ရပ္ျပစ္

US ျမင္းတပ္ရင္း (၅ )က ပင္လယ္ေကြ ့စစ္ပြဲျပန္ ဆာဂ်င္ စတီဗင္ဗင္းဆင့္ ဟာ ေျမာက္ပိုင္း မက္ဆီဒိုးနီးယားနယ္စပ္ကေန သံဆူးၾကိဳးေတြ သဲအိပ္ေတြကို ေက်ာ္ျပီး ဆာဘီးယားဘက္ ေမ်ွာ္ၾကည့္ေနတယ္။ သူ့ေနရာကေန ဆာဘီးယားဟာ ကိုက္(၃၀၀)ေလာက္ပဲ ေ၀းလိမ့္မယ္လို ့ သူ ခန့္မွန္းေနတာပါ။ နယ္စပ္တေလ်ွာက္ စစ္အင္အား (၄၀၀၀၀)ေလာက္ ဆာဘီးယားေတြဘက္က တပ္ျဖန့္ခ်ထားမယ္ဆိုတာ သူသိတယ္။ ကုလတပ္သား (၁၁၀၀) လဲ အတူရွိေနတာပါ။ နယ္ေျမထိမ္းသိမ္းဘုိ ့ သူတို ့ေရာက္ရွိေနတာ မွန္ေပမဲ ့ ဒါဟာ လွဲ ့စားမွဳသက္သက္လား။မေရရာပါဘူး။ အခိ်န္မေရြး ထေပါက္ကြဲႏိုင္တဲ့ မီးေတာင္ရွင္တခုလိုပါပဲ ။ေနာက္ထပ္ ေဘာ္လ္ကန္စစ္ပြဲ ထပ္ျဖစ္လာႏိုင္ပါတယ္။

၁၉၉၁ခုႏွစ္ ယူဂိုဆလားဗီးယား ျပိဳကဲြပ်က္သုန္း ျပီးေနာက္ သူ ့ တာ၀န္အရ ျငိမ္းခ်မ္းေရးထိန္းသိမ္းဘို ေရာက္လာတာပါ။ မက္ဆီဒိုးနီးယားရဲ ့ အရြယ္အစားဟာ ဆာဒီးနီးယားအီတာလ်ွံကြ်န္းလိုပါပဲ။ လူဦးေရမွာလဲ ႏွစ္သန္းေလာက္ပဲ ရွိတာပါ။ ေျမာက္ဘက္မွာ ဆာဘီးယား၊ အေနာက္ဘက္မွာ အယ္လ္ေဘးနီးယား၊ အေရွ ့ ဘက္မွာ ဘူလ္ေဂးရီးယား။ ေတာင္ဘက္မွာေတာ့ ဂရိစ္စသည္ ၀န္းရံထားတ့ဲ ကုန္းတြင္းပိတ္ႏိုင္ငံ ငယ္တခုျဖစ္ပါတယ္။ဒါေပမဲ ့ ေဘာ္လ္ကန္ေဒသနဲ ့ ေျမထဲပင္လယ္ေဒသတို ့အတြက္ အသည္းအသန္ အေရးပါတဲ ့အခ်က္အခ်ာ ေဒသျဖစ္တယ္။ ေဘာဆနီးယားနဲ ့ ခရိုေအးရွား တို ့ထက္လဲ ပိုျပီး မဟာဗ်ဴဟာက်ပါတယ္။ ဆလပ္ဗစ္ မဟုတ္တဲ ့ အယ္လ္ေဘးနီးယန္းေတြက ၄ပုံ တပုံရွိျပီး အားလုံးလိုလို မူဆလင္ ေတြျဖစ္ပါတယ္။ ေအာ္သိုေဒါက္စ္ခရိယန္က(၇၀)ရာခိုင္ႏွဳံး ရွိျပီး သူတို ့ဟာ မက္ဆီဒိုးနီးယန္းမ်ာပါ။ ခရိယာန္မက္ဆီဒိုးနီးယန္းေတြနဲ ့ အယ္လ္္ေဘးနီးယန္းမူဆလင္တို ့အၾကား (စုေပါင္းေနထိုင္ၾကရာက )အခ်င္းခ်င္း သံသယေတြနဲ ့ မၾကာခဏ ခိုက္ရန္ျဖစ္ပြားမွဳ ေတြ ရွိခဲ ့တယ္။

Tuesday, July 13, 2010

မီးေတာင္ေတြကို မက္ေမာၾကသူမ်ား


၁၉၉၁ခုႏွစ္၊ ေမလ၊ ၂၈ရက္ေန႔က အန္ဒေရးဒီးေမဆန္ရဲ႕ အသံဖမ္းစကားေျပာစက္မွာ ထားခဲ့တဲ့ မိတ္ေဆြေတြရဲ႕စကားသံေတြကို ဒီးေမဆန္နားေထာင္ေနခဲ့တယ္။

“ေဟး .. တိုတို ငါပါကြ ေမာရီးစ္ေလ၊ ငါ အခု ေလဆိပ္ကဆက္ေနတာ၊ ဂ်ပန္က မီးေတာင္ေပါက္ကြဲလုနီးနီး ျဖစ္ေနၿပီ၊ အဲဒီကို သြားၾကမလို႔၊ ဒီခရီးအတြက္ သိပ္ကို စိတ္လႈပ္ရွားေနၾကၿပီ” မိတ္ေဆြၾကီး ေမာရီးစ္ရဲ႕စကားသံ ျမိဳင္ျမိဳင္ဆိုင္ဆိုင္ ေပၚထြက္လာခဲ့တယ္။
အန္ဒေရးဒီးေမဆန္ တစ္ကိုယ္တည္း ခပ္ဖြဖြျပံဳးလိုက္မိေသးတယ္၊ သူ သိၿပီးသားပါေလ၊
သူ႔ရဲ႕မိတ္ေဆြ အရင္းအခ်ာေတြျဖစ္တဲ့ ေမာရီးစ္ခရတ္ဖ္ထ္နဲ႔ ကာတီယာတို႕က မီးေတာင္ေတြကို မက္မက္စက္စက္ စိတ္၀င္တစားရွိၾကလြန္းသူေတြ၊ သူတို႔ စိတ္၀င္စားၾကတယ္ဆိုတာလည္း လြန္တယ္မဆိုႏိုင္၊ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံက အဲဒီအူဇန္မီးေတာင္ၾကီးဟာ သူ႔ရဲ႕ႏွစ္ေပါင္း ၂၀၀သက္တမ္းမွာ အခု ပထမဆံုးအၾကိမ္ ရွဴးရွဴးရွဲရွဲ လႈပ္ရွားေနၿပီေလ။

“ဒါေပါ့ ဒီလိုပဲ ျဖစ္ရမယ္”

သူ႔ရဲ႕မိတ္ေဆြၾကီးေတြကို ေထာက္ခံလိုက္ရင္း ဒီးေမဆန္ ခပ္တိုးတိုးေရရြတ္လိုက္တယ္၊
ဒီးေမဆန္တစ္ေယာက္ ေမာရီးစ္တို႔ဇနီးေမာင္ႏွံကို သိကြ်မ္းလာခဲ့တာ ၁၉ႏွစ္ခန္႔ရွိၿပီ၊ စတင္သိကြ်မ္းခဲ့တာက ေျမကမၻာသိပၸံျပပြဲတစ္ခုမွာ သူ ဒီဇိုင္နာအျဖစ္ပါ၀င္ခဲ့တုန္းက၊ ေမာရီးစ္နဲ႔ ကာတီယာတို႔ကို စသိသိခ်င္း ထူးထူးျခားျခားသတိထားမိခဲ့တာက အိတ္ထဲမွာ ႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ေတြကို သြားေလရာေဆာင္ထားၾကလို႔ပါပဲ။

“တစ္ေနရာရာမွာ မီးေတာင္ေပါက္ဖို႔ အစပ်ဳိးေနၿပီ၊ လႈပ္လႈပ္ရွားရွားရွိေနၿပီဆိုတဲ့သတင္းရရခ်င္း အဲဒီေနရာကို ျမန္ႏိုင္သမွ် အျမန္ဆံုးေရာက္ေအာင္သြားႏိုင္ဖို႔ ႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ကို ကိုယ္နဲ႔မကြာေဆာင္ထားရတာဗ်” ေမာရီးစ္က အဲဒီလို မိတ္ဆက္စကားဆိုရင္းနဲ႔ သူ႕အေၾကာင္းအနည္းငယ္ဖြင့္ဟလာတယ္၊ ဒီးေမဆန္ကေတာ့ သိပ္ထူးဆန္းတဲ့လူေတြပဲလို႔ မွတ္ခ်က္ခ်ရင္း သူတို႔ႏွစ္ဦးကို သေဘာအက်ၾကီးက်သြားေတာ့တယ္၊ ေနာက္ပိုင္း ဒီးေမဆန္သိလာခဲ့တာက ေမာရီးစ္နဲ႔
ကာတီယာတို႔ဟာ မီးေတာင္ေဗဒပညာရွင္အဖြဲ႕ကျဖစ္ၿပီး သူတို႔ရဲ႕ဟာ မီးေတာင္ေတြသုေတသနျပဳရင္း၊ အခ်က္အလက္ေတြကို စုစည္းတင္ျပရင္းနဲ႔သာ အခ်ိန္ေတြကို ကုန္ဆံုးေစၾကသူေတြဆိုတာပါပဲ။

“ကြ်န္ေတာ္တို႔က မီးေတာင္ေတြကို ၀ါးမ်ဳိစားေသာက္ၾကသူေတြ” လို႔ သူတို႔ကိုယ္သူတို႔ အျမဲရည္ညႊန္းေျပာဆိုေလ့ရွိတယ္၊
သူတို႔ဟာ မီးေတာင္ေတြရဲ႕သဘာ၀ကို ေလာဘတၾကီး လိုက္လံရွာေဖြရင္း ျပံဳးေပ်ာ္ေနျပန္တယ္၊ ေမာရီးစ္တို႔ ရည္မွန္းထားတဲ့ ပစ္မွတ္က မီးေတာင္တစ္ခုကိုနီးႏိုင္သမွ် အနီးဆံုးေနရာဆီ အေရာက္သြား၊ ဓါတ္ပံုရိုက္၊ ဗီဒီယိုမွတ္တမ္း အခ်က္အလက္ေတြ ျပဳစုၾကဖို႔ပဲျဖစ္တယ္၊ ကြ်မ္းက်င္သူပညာရွင္အမ်ားစုက သူတုိ႔ရဲ႕ မွတ္တမ္းမွတ္ရာေတြကို အံ့အားတသင့္ ခ်ီးေျမွာက္လိုဟန္ မျပခဲ့ၾကပါဘူး။ ၀ါရွင္တန္သတကၠသိုလ္ ဘူမိေဗဒဌာနက ခရစ္နယူးေယာလ္ တစ္ေယာက္သာ “ဒီဇနီးေမာင္ႏွံရဲ႕ ၾကီးျမတ္တဲ့လုပ္ေဆာင္ခ်က္ ေတြဟာ ေျမကမၻာက မီးေတာင္ရွင္ေတြဆီက ဖံုးကြယ္ေနတဲ့ ထူးျခားဆန္းျပားတဲ့အေျခအေနေတြကို စုစုစည္းစည္း ေဖာ္ျပထားႏိုင္ဖို႔ အေကာင္အထည္ေဖာ္ေနၾကတာပါ” လို႔ ေျပာၾကားခဲ့ၾကတယ္။

ဒီးေမဆန္ မသိခဲ့ပါဘူး၊
ေမ လ ၂၈ ရက္ေန႔က သူ႔ရဲ႕ စကားေျပာစက္မွ အသံသြင္းထားခဲ့တဲ့ ေမာရီးစ္ရဲ႕အသံဟာ ေနာက္ဆံုးစကားသံေတြျဖစ္ေနခဲ့မယ္ဆိုတာ သူ တကယ္ပဲ မသိခဲ့ပါဘူး။

စိန္႔ဟယ္လင္မီးေတာင္
ဒီးေမဆန္မွတ္မိေနပါတယ္၊ ၁၉၈၀ခုႏွစ္ ယူႏိုက္တက္စတိတ္က စိန္႔ဟယ္လင္မီးေတာင္ ေပါက္ကြဲခဲ့စဥ္အခ်ိန္ကေပါ့။
 ကနဦး မီးေတာင္ေပါက္ကြဲၿပီးခ်ိန္မွ ေအာ္ရီဂြန္ျပည္နယ္ကို သူတို႕ေရာက္ရွိခဲ့ပါတယ္၊ သူတို႔ေနာက္က်သြားခဲ့ၿပီလို႔ ထင္မွတ္ၿပီး ဟုိတယ္အခန္းထဲမွာပဲ ႏွစ္ေယာက္သားငူငူငိုင္ငိုင္ ထိုင္ေနလိုက္တယ္၊ တီဗီမွာ ထုတ္လႊင့္ျပသေနတဲ့ စိန္႔ဟယ္လင္မီးေတာင္ ေပါက္ကြဲေနပံုကို မအီမအာမ်က္ႏွာထားေတြနဲ႔ ေစြေစာင္းေစာင္းၾကည့္ေနၾကတယ္၊ မီးေတာင္ဆီက ေပါက္ကြဲထြက္လာတဲ့ ေခ်ာ္ရည္ေတြရဲ႕အျမင့္ေပကို ၾကည့္လိုက္မိရင္း ေမာရီးစ္ထခုန္လိုက္တယ္၊ ေမာရီးစ္ နဲ႔ ကာတီယာ ႏွစ္ဦးသား ဟိုတယ္ဆီကအေျပးထြက္ခဲ့ၾကပါတယ္၊ ေလဆိပ္ေလးဆီကို ဦးတည္လို႔ေပါ့၊ မီးေတာင္ဆီသြားၾကဖို႔ ေလယာဥ္မွဴးတစ္ဦး အျမန္ဆံုး သူတို႔ လိုအပ္ေနၾကၿပီ၊ ေလယာဥ္မွဴးခ်က္စ္နာကို ေတြ႔ရွိသြားတယ္၊ ေမာရီးစ္က ေလယာဥ္မွဴးခ်က္စ္နာကို ေတြ႔ေတြ႔ခ်င္းပဲ
“လူၾကီးမင္းခ်က္စ္နာခင္ဗ်ား ... စိန္႔ဟယ္လင္မီးေတာင္ဆီ အျမန္ဆံုးပို႔ေပးဖို႔ ခင္ဗ်ားကလြဲၿပီး ဘယ္သူမွကူညီႏိုင္မယ္ မထင္ဘူး” လုိ႔ ေျပာခ်လိုက္တယ္။

အဲဒီေနာက္ ေလယာဥ္ငယ္တစ္စင္းနဲ႔ စိန္႔ဟယ္လင္မီးေတာင္ဆီ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ခ်ဥ္းကပ္ခဲ့ၾကတယ္၊ ကံမေကာင္းလွဘူးလို႔ ဆိုရပါမယ္၊ စိန္႔ဟယ္လင္မီးေတာင္ၾကီးဟာ ရွိသမွ်ေဒါသမီးခဲေတြမ်ဳိခ်ၿပီး ဟန္ေဆာင္မ်က္ႏွာခ်ဳိျပေနလိုက္ၿပီ၊ အကဲဖမ္းမရတဲ့ လူညာတစ္ဦးဟန္ပန္အေနအထားမ်ဳိးနဲ႔သာ သူ႔ကို ရင္ဆိုင္လိုက္ရတယ္၊ အတန္ၾကာ မီးေတာင္တစ္၀ိုက္ လွည့္လည္ေနခဲ့ၿပီးတဲ့ေနာက္ လက္ေလွ်ာ့ကာ ဟိုတယ္ခန္းဆီျပန္ၾကဖို႔ ျပင္ဆင္ေနတုန္းမွာပဲ ... မီးေတာင္ၾကီးက ဟန္မေဆာင္ႏိုင္ေတာ့ပါဘူး၊ သူ႔ရဲ႕ ေဒါသမီးလွ်ံ၊ မီးခဲ၊ ေခ်ာ္ရည္၊ ေခ်ာ္ျမွပ္ေတြကို ၁၄မိုင္ အျမင့္ေလာက္ထိ ေျမာက္တက္သြားေအာင္ ပြက္ခနဲေထြးထုတ္လိုက္ေတာ့တယ္။

အဲဒီမွာ ႏွစ္နာရီေက်ာ္ေက်ာ္ၾကာတဲ့အခ်ိန္ဟာ ငရဲဆိုးတစ္ခုကို မ်က္၀ါးထင္ထင္ျမင္ေတြ႕ခဲ့ရသလိုပဲ၊ ျပာပူ၊ မီးလွ်ံ၊ မီးခဲ အစအနေတြ ပြက္ပြက္ထလြင့္ပ်ံေျမာက္တက္ေနပံုဟာ မိုးကုတ္စက္၀ိုင္းထဲမွာ ေနမင္းၾကီးက တစ္၀က္တစ္ပ်က္နစ္ျမဳပ္ေနပံုနဲ႔ သိပ္တူတယ္လို႔ ေမာရီးစ္က ေနာက္ပိုင္းမွာ ျပန္လည္ေျပာျပခဲ့ပါတယ္၊ ကမၻာေျမၾကီးဟာ သူ႔ရဲ႕ကလီစာမီးလွ်ံ၊ မီးခဲေတြ အန္ထုတ္ျပလိုက္တာကို အံ့ဘနန္းမွင္တက္မိန္းေမာခဲ့ရတယ္လို႔ ဆိုတယ္။

ဟာ၀ိုင္ရီကြ်န္း၊ ေမာ္နာလိုအာမီးေတာင္
၁၉၈၄၊ မတ္လ၊ ၂၅ရက္ေန႔က ဟာ၀ိုင္ရီကြ်န္းမွာရွိတဲ့ ကမၻာ့အၾကီးဆံုးမီးေတာင္ရွင္ျဖစ္တဲ့ ေမာ္နာလိုအာမီးေတာင္ရွင္ဟာ ေပါက္ကြဲလုနီး ရွဴးရွဴးရွဲရွဲ အသံဗလံေတြထြက္ေပၚလာၿပီး ၁၅မိုင္ရွည္လ်ားတဲ့ အက္ကြဲေၾကာင္းၾကီး ထြက္ေပၚလာခဲ့တယ္။
“ကြ်န္ေတာ္တို႔ဟာ ဒီကမၻာဥခြံၾကီးဆီက မီးႏွစ္၊ မီးခဲေတြကို သိပၸံနည္းက်က်ေဖာ္ျပႏိုင္ဖို႔၊ ကမၻာေျမၾကီးကိုယ္တိုင္ ဖန္တီးလိုက္တဲ့အႏုပညာတစ္ခုကို ျမင္ေတြ႕သိရွိႏိုင္ဖို႔ အဲဒီေနရာကို ေရာက္ေနခဲ့ၾကတာပါ” လို႔ ေမာရီးစ္က သူ႔ရဲ႕ ဂ်ာနယ္မွာ ေရးသားေဖာ္ျပခဲ့ပါတယ္၊ “ကမၻာၾကီးရဲ႕ မူလဇာစ္ျမစ္ကို အသိေပးလိုတဲ့ တေယာက္ေသာသူက မ်က္လံုးနီရဲရဲၾကီးဖြင့္ၿပီး ကြ်န္ေတာ္တို႔ကို စူးစူးစိုက္စိုက္ၾကည့္ေနတာ သိပ္ထူးျခားတာပဲ” လို႔ ေမာရီးစ္က တင္စားလိုက္တယ္။

အိုက္စ္လန္ကြ်န္း၊ ေဟးေမးမီးေတာင္
မီးေတာင္ေတြရဲ႕ အေငြ႕အသက္ကို အျမဲေခ်ာင္းေျမာင္း၊ ေစာင့္ၾကည့္ေနခဲ့တဲ့ ေမာရီးစ္နဲ႔ ကာတီယာ တုိ႔ဟာ ေဟးေမးၿမိဳ႕ကို ေရာက္ရွိေနခဲ့ျပန္တယ္၊ အဲဒီမီးေတာင္ဟာ အနီးအနား ရြာေလးေတြရဲ႕ သစ္သီး၀လံ၊ အိမ္ျခံေျမေတြကို ဖ်က္ဆီးခဲ့တယ္၊ ေမာရီးစ္တို႔လူစု အဲဒီၿမိဳ႕ေလးကိုေရာက္ေတာ့ ၿမိဳ႕ေလးဟာ အစာမရွိတဲ့ ေဟာင္းေလာင္းေပါက္၊ ၀မ္းေခါင္ေခါင္ အေနအထားမ်ဳိးျဖစ္ေနခဲ့ၿပီ။

ဟုိတယ္တစ္ခုရဲ႕အေရွ႕မွာ ေျခစံုရပ္လိုက္ၾကရင္း အခန္းတစ္ခန္းစာအတြက္ ေမးျမန္းၾကည့္ဖို႔ ဟုိဟိုဒီဒီစူးစမ္းၾကည့္ေတာ့ ပစၥည္းေတြထုပ္ပိုးသိမ္းဆည္းရင္း မိနစ္မဆိုင္း ဒီေနရာက ထြက္ခြာလိုဟန္နဲ႔ ဟုိတယ္ပိုင္ရွင္လို႔ထင္ရတဲ့လူတစ္ဦးကို သူတို႔ ေတြ႕လုိက္ၾကရတယ္၊ ဟိုတယ္ေနာက္ဘက္က ေပၚထြက္လာတဲ့ ဆူဆူညံညံျမည္ဟည္းေနတဲ့ေခ်ာ္ရည္ေပါက္ကြဲသံေတြကို ဖံုးလႊမ္းဖို႔ ၾကိဳးစားေအာ္ဟစ္ ေျပာဆိုၾကရတယ္။ “ဘာေတြပဲျဖစ္လာျဖစ္လာ၊ ခင္ဗ်ားတို႔ဟာ ဒီဟိုတယ္ရဲ႕ေနာက္ဆံုးဧည့္သည္ေတြပဲ ျဖစ္လာမွာပါ” တဲ့၊ ေနာက္ေတာ့ သူတို႔ဟုိတယ္က အခန္းတစ္ခန္းကို ေခတၱယူလိုက္ၾကတယ္၊ ဟိုတယ္အခန္းတံခါးဆီက အျပင္ကိုလွမ္းၾကည့္လုိက္တဲ့အခါ ျပာမႈန္ေတြျပည့္သိပ္ေနတဲ့ မိုးရြာခ်ေနပါၿပီ၊ ဒီလိုနဲ႔ တစ္ညတာ အခ်ိန္ျဖဳန္းအိပ္စက္လိုက္ၾကတယ္၊ သူတို႔ အေတာ္ေလး ပင္ပမ္းေနၾကၿပီကိုး ... ။

ေနာက္တစ္ေန႔မနက္ေရာက္ေတာ့ ဟိုတယ္ၾကမ္းျပင္က ျပာမႈန္ေတြထဲမွာ နစ္ျမဳပ္ေနပါၿပီ၊ ဟုိတယ္အ၀င္တံခါးမၾကီးကလည္း ျပာမႈန္ေတြနဲ႔ ပိတ္ေနခဲ့ၿပီ၊ သူတို႔ အျပင္ထြက္ဖို႔ တံခါးတစ္ခုရွာၾကတယ္၊ လက္မတင္ေလးပါပဲ၊ ဟုိတယ္အျပင္ကိုေရာက္တဲ့အခါ မီးေတာင္ဆီကမီးေလာင္ဗံုးေတြ တစ္လံုးၿပီးတစ္လံုးဟုိတယ္ေလးဆီ ေျပး၀င္လာေတာ့တယ္။ “တကယ့္ကိုပဲ၊ ဟုိတယ္ပိုင္ရွင္ေျပာသြားခဲ့သလို ကြ်န္ေတာ္တို႔ သူ႔ရဲ႕ေနာက္ဆံုးဧည့္သည္ေတြ အေသအခ်ာျဖစ္ခဲ့တာပဲကိုး”
သူတို႔ အဲဒီဟုိတယ္ေလးနဲ႔ ေဒါသခိုးေ၀ေနတဲ့မီးေတာင္ဆီကေန ခပ္သုတ္သုတ္ထြက္ခြာခဲ့ၾကပါေတာ့တယ္။

ဇိုင္ယာၿမိဳ႕၊ ရမ္းမလားဂ်ီးယားမီးေတာင္
၁၉၈၁ ခုႏွစ္မွာ ေမာရီးစ္၊ ကာတီယာ နဲ႔ မီးေတာင္မွတ္တမ္းရုပ္ရွင္ရိုက္ကူးသူ အလိန္းဂ်ီရန္တီ(အာဖရိကအေရွ႕ဘက္ ကမ္းရိုးတန္း Reunion Island တကၠသိုလ္သခ်ၤာဌာန)တို႔ဟာ ဇိုင္ယာၿမိဳ႕က ရမ္မလားဂ်ီးယားမီးေတာင္ေပါက္ကြဲစဥ္မွာ အတူတူရွိေနခဲ့ၾကတယ္။ အဲဒီေန႔ ခက္ခက္ခဲခဲ ပင္ပမ္းခဲ့ရတဲ့ ေန႔ရက္တစ္ရက္ၿပီးဆံုးခ်ိန္၊ ညေနခင္းမွာ ရြက္ဖ်င္တဲေရွ႕အားလံုးစုေပါင္းထိုင္ေနၾကၿပီး ေခ်ာ္ရည္မီးပြားေတြ တဖြားဖြား အဆုတ္လိုက္ျပဳတ္ျပဳတ္က်ေနတာကို ေစာင့္ၾကည့္ေနခဲ့ၾကတယ္၊ ညက အဲဒီညေနခင္းရဲ႕လက္က်န္ေနအလင္းေရာင္ကို ၀ါးမ်ဳိရွင္းလင္းပစ္လိုက္တယ္၊ မီးေတာင္ဆီက မီးလွ်ံ၊ မီးပြားေတြရဲ႕အလင္းေရာင္ေတြကေတာ့ ထိန္ထိန္ညီးေနဆဲပါ၊ လွဴိ႕လွဴိ႕၀ွက္၀ွက္အျမဲရွိလြန္းတဲ့ ကာတီယာက စကားေတြတတြတ္တြတ္ေျပာလာတယ္၊ “ဒီေန႔ကြ်န္မရဲ႕ငယ္ဘ၀က အိပ္မက္ေတြ အမွန္တကယ္ျဖစ္လာခဲ့တဲ့ေန႔ပဲ၊ ကြ်န္မခ်စ္သမွ် အရာအားလံုးတို႔ဟာ အရိုင္းဆန္ၿပီး ၾကမ္းတမ္းရက္စက္တဲ့ သဘာ၀တရား၊ မီးေတာင္နဲ႔ ဆက္စပ္၊ ပတ္သက္သမွ်ရယ္၊ ဆာလနံ႔သင္းေနတဲ့ ျပာမႈန္ေတြရယ္ခ်ည္းပဲ” လို႔ ကာတီယာ ကဆိုတယ္။

ကာတီယာ နဲ႔ ေမာရီးစ္တို႔ရဲ႕ဘ၀
ေမာရီးစ္ နဲ႔ ကာတီယာ တို႔ အေၾကာင္းေျပာရရင္ ႏွစ္ဦးလံုးက ျပင္သစ္ႏိုင္ငံအေရွ႕ေျမာက္ပိုင္း အဲလ္ေဆ့စ္ျပည္နယ္ကပါ၊ သူတို႔ေတြ႕ဆံုျဖစ္ခဲ့တာက စထရက္ဘာ့ဂ်္တကၠသိုလ္မွာ၊ ကာတီယာကြန္ရက္ဒ္ က ရူပေဗဒ၊ ပထ၀ီ၀င္နဲ႔ ဓာတုေဗဒကို အဓိကဘာသာေတြယူထားသူ၊ ေမာရီးစ္ခရတ္ဖ္ထ္က ဘူမိေဗဒဘာသာရပ္ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္၊ ၁၉၆၈ခုႏွစ္ ေမာရီးစ္က ၂၂ ႏွစ္အရြယ္မွာ ကာတီယာဟာ ေမာရီးစ္ကို သူမရဲ႕မီးေတာင္ေလ့လာေရးခရီးစဥ္မွာလိုက္ပါဖို႔ စတင္ကမ္းလွမ္းခဲ့တယ္၊ ေမာရီးစ္က အစေတာ့ စိတ္မပါသလိုရွိေနခဲ့ေပမဲ့ ေနာက္ေတာ့ သူ သေဘာတူလိုက္တယ္။ သူ စိတ္ေလးေနခဲ့တာက ဒီခရီးမ်ဳိးဟာ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္အတြက္ အင္မတန္အႏၱရာယ္မ်ားျပားမယ့္ အေျခအေန ျဖစ္တာေၾကာင့္ပါ၊ ကာတီယာဟာ 16mm ရုပ္ရွင္ကင္မရာတစ္လံုး ပိုင္ဆိုင္ထားတယ္၊ ေမာရီးစ္က ကာတီယာထက္ လုပ္ငန္းကြ်မ္းက်င္မႈရွိေနတယ္၊ ဘြဲ႕မရေသးတဲ့ ေက်ာင္းသူ၊ ေက်ာင္းသားဘ၀မ်ဳိးမွာ ဒီလိုကင္မရာတစ္ခုပိုင္ဆိုင္ဖို႔ဆိုတာ မလြယ္ကူလွပါဘူး၊ ေနာက္ဆံုးမီးေတာင္ေတြကို ၾကည့္ရႈဖို႔ ၀ါသနာၾကီးလွတဲ့ သူတို႔ႏွစ္ဦးဟာ ပထမဦးဆံုးမီးေတာင္ခရီးအတြက္ သေဘာတူညီမႈေတြ ရသြားခဲ့တယ္၊ ခရီးကျပန္လာတဲ့အခါ ႏွစ္ဘက္မိဘေတြကို သူတို႔ႏွစ္ဦး ေစ့စပ္ၾကမယ့္သတင္းကို အတိအလင္း ေၾကညာလိုက္ၾကတယ္။

“ေမာရီးစ္ရဲ႕မီးေတာင္ေတြကို စိတ္၀င္စားတတ္တဲ့စရိုက္ကို သူ႔ အသက္ ၇ ႏွစ္အရြယ္က မိသားစုလိုက္ အီတလီကို ခရီးထြက္ျဖစ္စဥ္က သိခဲ့ရတယ္” လို႔ ေမာရီးစ္ရဲ႕ ေဖေဖ ေရမြန္ခရတ္ဖ္ထ္က ဆိုတယ္။ “ေမာရီးစ္“ဟာ ကေလးငယ္တစ္ေယာက္နဲ႔မတူေလာက္ေအာင္ အရာရာတိုင္းကို ဂရုတစိုက္ စူးစူးစိုက္စိုက္လွည့္ပတ္ၾကည့္ရႈေနတာကို ေတြ႕ခဲ့ရတယ္၊ မီးေတာင္၀ၾကီးနဲ႔ အနီးအနားက မီးသင့္ေလာင္ကြ်မ္းေနတဲ့ ေျမဆီလႊာေတြကိုၾကည့္ရႈရင္း ေမာရီးစ္ရဲ႕မ်က္လံုးေတြ တလက္လက္ ေတာက္ပေနတာ ကြ်န္ေတာ္ ေကာင္းေကာင္းသတိျပဳမိခဲ့တယ္” လို႔ ေမာရီးစ္ရဲ႕ေဖေဖ ေရမြန္က ေျပာျပခဲ့တယ္၊ အသက္ ၂၀ မွာ ေမာရီးစ္ဟာ ဘူမိေဗဒေက်ာင္းတက္ခဲ့တယ္၊ ကာတီယာကလည္း ေမာရီးစ္လိုပါပဲ၊ သူမ လူလားေျမာက္စအရြယ္ကပဲ မီးေတာင္ကို စိတ္၀င္စားတဲ့ပိုးမႊားတစ္မ်ဳိး ဖမ္းဆီးစားေသာက္ျခင္းခံခဲရတယ္လို႔ ကာတီယာရဲ႕မိသားစုကေျပာၾကတယ္၊ ကာတီယာဟာ ေခါင္းမာသူတစ္ဦးပါလို႔ အန္ဒေရးဒီးေမဆန္ကေျပာပါတယ္၊ ေခါင္းမာသူႏွစ္ဦးရဲ႕ဆက္ဆံေရးက အံ့ၾသဖြယ္ၿပိဳင္ဘက္ေတြလို ရႈပ္ရႈပ္ေထြးေထြး ကိစၥရပ္ေတြရွိေတာ့ရွိခဲ့တယ္၊ ေမာရီးစ္မပါဘဲ ကာတီယာ ခရီးသြားျဖစ္တဲ့အခ်ိန္တိုင္း၊ တစ္ရက္ေလာက္ ဖုန္းမေခၚျဖစ္ခဲ့တာနဲ႔ ကာတီယာရဲ႕က်န္းမာေရး အတြက္အလြန္အမင္း ပူပူပင္ပင္ရွိလွတယ္၊ ေမာရီးစ္ ပဲရစ္ကို ၄ ရက္ေလာက္ ခရီးထြက္ျဖစ္ခဲ့စဥ္တုန္းက ကာတီယာဆီေရးပို႔ခဲ့တဲ့စာေတြကို ကာတီယာရဲ႕အံဆြဲထဲမွာ ေတြ႔ခဲ့ဖူးတယ္လို႔ ကာတီယာရဲ႕ေမေမက ေျပာခဲ့ဖူးတယ္၊ သူတို႔ႏွစ္ဦး သံေယာဇဥ္သိပ္ၾကီးၾကတယ္လို႔ ဒီးေမဆန္ကဆိုပါတယ္၊ ေမာရီးစ္အျမဲေျပာေလ့ရွိတဲ့ စကားတစ္ခြန္းရွိတယ္၊ “ကြ်န္ေတာ္တို႔ႏွစ္ဦးရဲ႕မီးေတာင္ေတြကို အာသာငမ္းငမ္း ႏွစ္သက္ပံုဟာ မီးေတာက္ေတြကို ၀င္၀င္တိုးေနတဲ့ ပိုးဖလံေတြ၊ လိပ္ျပာေကာင္ေတြလိုပါပဲ” တဲ့။

ကီလီမန္ဂ်ာရိုမီးေတာင္
ကီလီမန္ဂ်ာရိုမီးေတာင္ကို တက္ျဖစ္ခဲ့ၾကတုန္းက အျဖစ္အပ်က္ေတြသတိရမိေသးတယ္လို႔လည္း ဒီးေမဆန္က ေျပာျပခဲ့ပါေသးတယ္။ “အျမင့္ေပ ၁၆၅၀၀ ရွိလာေတာ့ တိုးတက္မႈေႏွးေကြးလာၾကၿပီ၊ ကာတီယာနဲ႔ ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ ဒီလိုဆင္ေျခေလွ်ာကို ေလွ်ာက္ရတာခရီးမတြင္ၾကဘူး၊ ျပာမႈန္ထဲနစ္၀င္သြားတဲ့ ေျခလွမ္းတိုင္းကို ဆြဲထုတ္ေနရတာလည္း သိပ္မဟန္လွပါဘူး၊ ေမာရီးစ္ကေတာ့ေရွ႕ဆံုးမွာ အေလာတၾကီးခရီးဆက္ေနတယ္၊ မီးေတာင္၀က ဆာလ္ဖာနံ႔ေတြက သူ႔ကို ဆြဲေဆာင္ဖ်ားေယာင္းေနၿပီ၊ ကြ်န္ေတာ္တို႔ေတာင္ထိပ္မေရာက္ခင္ ႏွစ္နာရီေလာက္လိုေနေသးတဲ့အခ်ိန္မွာ ေမာရီးစ္ကေတာ့ ေတာင္ထိပ္မွာအခန္႔သားေရာက္ရွိေနၿပီ” လို႔ ဒီးေမဆန္ကေျပာပါတယ္။

ေမာရီးစ္အျမဲလုပ္ျဖစ္ခ်င္ေနတဲ့အလုပ္က ေခ်ာ္ရည္ေတြ ၀င္း၀င္းေတာက္စီးေမ်ာေနတဲ့ျမစ္ထဲ ေလာင္းေလွနဲ႔ ေလွာ္ခတ္သြားလာခ်င္တာပါပဲ၊ သူ ေရြးခ်ယ္လိုက္တဲ့ေနရာက ဟာ၀ိုင္ရီမွာ၊ ေမာရီးစ္မွာ ျပင္သစ္ႏိုင္ငံလုပ္ မီးေလာင္ဒဏ္ခံႏိုင္တဲ့ ေလာင္းေလွတစ္မ်ဳိးရွိေနၿပီ၊ အပူခ်ိန္ ၁၂၅ ဒီဂရီဆဲစီးယပ္စ္ကိုေတာင္ ခံႏိုင္ရည္ရွိတဲ့ ပါ၀ါကိုယ္ထည္ ပါရွိတယ္၊ ေလာင္းေလွကို ရဟတ္ယာဥ္နဲ႔အခ်ိန္မေရြးဆြဲယူ၊ မ,တင္ႏိုင္ေအာင္ ခ်ိတ္ဆက္ထားတယ္၊ ေခ်ာ္ရည္ေတြ ပင္လယ္ထဲစီး၀င္သြားတဲ့အခ်ိန္ေရာက္ခဲ့ရင္ ဒီေလာင္းေလွကို လွ်စ္စစ္သံလိုက္နည္းနဲ႔ ရဟတ္ယာဥ္ကေနဆြဲယူ၊ မ,တင္ေစပါမယ္၊ ကာတီယာက ေမာရီးစ္ရဲ႕စြန္႔စားခန္း အတြက္ လိုအပ္ေနမယ့္အေျခအေနေတြအားလံုးကို စူးစမ္းေလ့လာခဲ့တယ္၊ ကာတီယာ ေတြ႕ရွိခဲ့တာက မီးေတာင္ဒဏ္ခံႏိုင္တဲ့ကိုယ္ထည္ဟာ ပူျပင္းေနတဲ့ေခ်ာ္ရည္ထဲမွာ ၁၀မိနစ္အတြင္း ေပ်ာ္၀င္သြားႏိုင္တယ္ ဆိုတာပါပဲ၊ ေမာရီးစ္ေမ့ေလ်ာ့ေနခဲ့တာက မီးေတာင္က ထြက္ရွိလာခဲ့တဲ့ ဓာတ္ေတြနဲ႔ အက္ဆစ္ေတြ ဓာတ္ျပဳခဲ့ရင္ ကိုယ္ထည္ဟာအျမန္ဆံုး စားသြားႏိုင္တယ္ဆိုတဲ့အေျခအေနကို တြက္ခ်က္ဖို႔ပါပဲ၊ ေခ်ာ္ရည္ထဲမွာ ျဖစ္ပ်က္ႏိုင္တဲ့ ဓာတ္ျပဳမႈေတြကို ကာတီယာက ေျပာျပခဲ့ေပမဲ့ ေမာရီးစ္ကေတာ့ ေၾကာက္ရြံ႕တုန္လႈပ္ဟန္မျပခဲ့ပါဘူး၊ “ဒီခရီးသြားျဖစ္ဖို႔ ပိုပိုၿပီး နီးကပ္လာေနၿပီ” လို႔ပဲ ေမာရီးစ္က တြင္တြင္ေျပာခဲ့တယ္။

အင္ဒိုနီးရွားႏိုင္ငံ၊ ကာ၀ါအိုင္ဂ်န္မီးေတာင္
အင္ဒိုနီးရွားႏိုင္ငံက ကာ၀ါအိုင္ဂ်န္မီးေတာင္ေပါက္ကြဲမႈမွာ သူ႔ရဲ႕ေလာင္းေလွခရီး စတင္ဖို႔ ေမာရီးစ္ ဆံုးျဖတ္လိုက္ပါၿပီ၊ အနိမ့္ေစ်းနဲ႔ရလာခဲ့တဲ့ ေလာင္းေလွကိုအသံုးျပဳၿပီး မီးေတာင္ဆီက ျပဳတ္ထြက္က်လာတဲ့ ဆာလ္ဖ်ဴရစ္အက္ဆစ္ကန္ ေခ်ာ္ရည္စီးေၾကာင္းထဲ ေလွာ္ခတ္ဖို႔ျပင္ဆင္ပါေတာ့တယ္၊ ေမာရီးစ္နဲ႔ လက္ေထာက္တစ္ဦးဟာ အားအရွိဆံုးလို႔ သတ္မွတ္ထားတဲ့ အက္ဆစ္ဓာတ္ေတြေပ်ာ္၀င္ေနတဲ့ေနရာဆီ ေလာင္းေလွနဲ႔ထြက္ခြာခဲ့ၾကတယ္၊ အေျခအေန သိပ္မေကာင္းလွတာေၾကာင့္ ေလာင္းေလွကို ဆြဲတင္လိုက္တဲ့အခါ ငါးမိနစ္မျပည့္ခင္ အခ်ိန္ေလးမွာပဲ အက္ဆစ္ေတြက ေလာင္းေလွရဲ႕ကိုယ္ထည္ သတၱဳေတြကို စားၿပီးျဖစ္ေနတာေတြ႕လိုက္တ၊ သူတို႔ခန္႔မွန္းထားတဲ့ ႏွစ္နာရီအတြက္လက္ေလွ်ာ့ လိုက္ရပါတယ္။

ကာတီယာက မိတ္ေဆြ အလိန္းဂ်ီရန္တီကို အခုလိုေျပာျပတယ္။
“ကြ်န္မတို႔ တစ္ေန႔ ဒီမီးေတာင္ေပါက္ကြဲမႈေတြဆီက စီးလာတဲ့ ေခ်ာ္ရည္ပူလက္လက္ေတြနဲ႔ ဘ၀ဆံုးၾကေတာ့မယ္ဆိုတာ ကြ်န္မသိေနတယ္၊ နီရဲေတာက္ေလာင္ေနတဲ့ ေခ်ာ္ရည္ျပာေတြနဲ႔ ကြ်န္မတို႔ရဲ႕ တရားသျဖင့္လုပ္ေဆာင္မႈေတြဟာ ကြ်န္မတို႔ရဲ႕အသက္၀ိညာဥ္ေတြအတြက္ အာမခံခ်က္မရွိပါဘူး၊ ကြ်န္မတို႔က ေသျခင္းတရားကို မ်က္ကန္းသဖြယ္ ရူးရူးႏွမ္းႏွမ္းတိုးတိုက္ ကစားၾကတာမဟုတ္ဘူး၊ မီးေတာင္ေပါက္ကြဲမႈေတြေၾကာင့္ လူေတြေသေက်ပ်က္စီးဆံုးရႈံးရတာေတြ နည္းႏိုင္သမွ်နည္းပါးေစဖို႔ စြန္႔စားမႈေတြနဲ႔ ေျပးလႊားေနၾကတာပါ”

၁၉၉၁ ခုႏွစ္၊ ဧၿပီ ၂ ရက္၊ ေမာရီးစ္တို႔ မေသဆံုးခင္
၁၉၉၁ ခုႏွစ္၊ ဧၿပီ ၂ ရက္၊ သူတို႔ မေသဆံုးခင္တစ္လေလာက္အလို ဖိလစ္ပိုင္က ပီနာတူဘိုမီးေတာင္ ရုတ္တရက္ ေပါက္ကြဲ ခဲ့တဲ့အခါ ေဒသခံအာဏာပိုင္ေတြအတြက္ ဘယ္ေနရာကလူေတြ ဘယ္ေလာက္အႏၱရာယ္ရွိႏိုင္မလဲ၊ ဘယ္သူေတြကိုေျပာင္းေစဖို႔ ေၾကညာေပးရမလဲဆိုတာ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ဖို႔လိုလာပါၿပီ၊ အဲဒီအတြက္ အေျဖကိုေတာ့ ေမာရီးစ္တို႔ရိုက္ကူးထားတဲ့ မွတ္တမ္းတင္ ရုပ္ရွင္ေတြဆီက ရရွိခဲ့တယ္။ မွတ္တမ္းရုပ္ရွင္မွာ ၁၉၈၅ ခုႏွစ္က ကိုလံဘီယာႏိုင္ငံ၊ အာမီရိုျမိဳ႕မွာ ေပါက္ကြဲခဲ့တဲ့ မီးေတာင္ေၾကာင့္ လူေပါင္း ၂၂၀၀၀ ေသဆံုးခဲ့ပံုကို ရိုက္ယူထားပါတယ္၊ ေခ်ာ္ရည္စီးေၾကာင္းေတြကို တိတိက်က်ရိုက္ကူးထားခဲ့တဲ မွတ္တမ္းရုပ္ရွင္ကိုၾကည့္ၿပီး ဖီလစ္ပိုင္အာဏာပိုင္ေတြဟာ ေနရာေျပာင္းဖို႔ လိုအပ္တဲ့လူေတြကိုတြက္ခ်က္ႏိုင္ခဲ့ၿပီ၊ လူေပါင္း ၂၀၀၀အတြက္ ယာယီစခန္းေတြဆီ ေနရာခ်ထားေပးႏိုင္ခဲ့တယ္။ “ဒီမွတ္တမ္းရုပ္ရွင္ရဲ႕အကူအညီသာ မရယူႏိုင္ခဲ့ရင္ မီးေတာင္အေတြ႕အၾကံဳကို မသိရွိႏိုင္ဘဲ လူေပါင္းေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာ ေသဆံုးၾကမွာ သံသယျဖစ္စရာမရွိဘူး” လို႔ ၀ါရွင္တန္တကၠသိုလ္က ေျပာၾကားခဲ့တယ္။

၁၉၉၁၊ ဇြန္လ၊ ၃ ရက္ေန႔ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံ၊ အူဇန္မီးေတာင္ေပါက္ကြဲမႈ
၁၉၉၁ခုႏွစ္၊ ဇြန္လ၊ ၃ရက္ေန႔၊ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံ အူဇန္မီးေတာင္ေပါက္ကြဲခဲ့တဲ့အခါမွာေတာ့ သူတို႔ႏွစ္ဦးရဲ႕ဘ၀ေတြ အဆံုးသတ္ခဲ့ရတယ္၊ ေမာရီးစ္ခရတ္ဖ္ထ္(အသက္ ၄၅ႏွစ္) နဲ႔ ဇနီး ကာတီယာ(၄၉ႏွစ္) တို႔ဟာ အူဇန္မီးေတာင္ၾကီးဆီက အလြန္အမင္းပူေလာင္ေနတဲ့ ဓာတ္ေငြ႕တိမ္လိပ္ၾကီးရဲ႕ တြန္းထိုးေ၀ွ႔ယမ္းမႈေၾကာင့္ မီးေတာင္ျပာမႈန္ေတြနဲ႔ ေက်ာက္တံုး၊ ေက်ာက္ခဲအပိုင္းအစေတြဟာ သူတို႔ဆီ ေျပး၀င္လာခဲ့တယ္၊ အဲဒီအရွိန္နဲ႔ပဲ မီးေတာင္ေဘးပတ္၀န္းက်င္က တစ္နာရီ မိုင္ ၆၀ ႏႈန္း စီးဆင္းလာတဲ့ ျမစ္ထဲကို ထိုးစိုက္နစ္ျမဳပ္သြားခဲ့ပါတယ္၊ အဲဒီေခ်ာ္ရည္ျမစ္ၾကီးက အေမရိကန္မီးေတာင္ေဗဒပညာရွင္ ဟယ္ရီဂလစ္ခ္ကန္၊ ဂ်ပန္သတင္းေထာက္ ၁၄ဦးနဲ႔အတူ သူတို႔ႏွစ္ဦးကို ဆြဲယူႏွစ္ျမွပ္လိုက္တယ္။

“ေမာရီးစ္နဲ႔ ကာတီယာတို႔ဟာ မီးေတာင္၀နဲ႔ နီနီး ခ်ဥ္းကပ္သြားေနၾကတယ္၊ သူတို႔ ေတာ္ေတာ္ေလး စိတ္ပ်က္အားေလ်ာ့ေနၾကပံုပဲ၊ မိုးကလည္းရြာေနေတာ့ ဓာတ္ပံုရိုက္ယူရတာ အခက္အခဲေတြ႕ေနၾကတယ္၊ မီးေတာင္ကလည္း အဲဒီလို ျပင္းျပင္းထန္ထန္ေခ်ာ္ရည္ေတြ မႈတ္ထုတ္မယ္လို႔ မထင္ေလာက္ေအာင္ ႏူးညံ့သိမ္ေမြ႔ျပေနတာကိုး”

အသက္ေဘးကလြတ္ေျမာက္ခဲ့တဲ့ က်ဴးရွဴးတကၠသိုလ္က ဆက္ဆုယနာယာဒါက အဲဒီလိုျပန္ေျပာင္းေျပာျပခဲ့တယ္၊ ေမာရီးစ္နဲ႔ ကာတီယာတို႔ဟာ ကြယ္လြန္ခ်ိန္မွာ ျဖတ္သန္းခဲ့တဲ့ ၂၅ ႏွစ္သက္တမ္း မီးေတာင္စူးစမ္းေလ့လာမႈကာလအတြင္း မီးေတာင္လႈပ္ရွားမႈ ဓာတ္ပံုေပါင္း ၃ သိန္းနဲ႔ နာရီေပါင္း ၃၀၀ စာ ဗီဒီယိုတိတ္ေခြေတြကို ရိုက္ကူးထားႏိုင္ခဲ့တယ္၊ ေဟာေျပာပို႔ခ်ခ်က္မ်ားစြာလည္း ေ၀မွ်ခဲ့ၿပီး စာအုပ္ ၂၀ ေရးသားထုတ္ေ၀ခဲ့တယ္။

“ေမာရီးစ္နဲ႔ ကာတီယာတို႔ခ်န္ထားရစ္ခဲ့တဲ့ မီးေတာင္ေတြရဲ႕ဗဟုသုတ၊ အသိပညာအားလံုးဟာ ကြ်န္ေတာ္တို႔အားလံုးအတြက္ အင္မတန္အက်ဳိးေက်းဇူးရရွိေစခဲ့တယ္” လုိ႔ World Organization of Volcanic Observation အဖြဲ႔က ဥကၠဌ ဂ်ီးန္လူး၀စ္ခ်ီမင္းနီက အမွတ္တရစကားေျပာၾကားခဲ့ပါတယ္။
“လက္ရွိ မီးေတာင္ေလ့လာစူးစမ္းမႈေတြအားလံုးဟာ ေမာရီးစ္နဲ႔ ကာတီယာတို႔ စနစ္တက်ျပဳစုထားခဲ့တဲ့ အခ်က္အလက္ေတြကို မွီခိုလုပ္ေဆာင္ေနရတာပဲ၊ ေမာရီးစ္နဲ႔ ကာတီယာတို႔ မီးေတာင္ေတြကို ခ်စ္ျမတ္ႏိုးသလို က်န္ရွိတဲ့ ေမာရီးစ္တို႔ရဲ႕မိတ္ေဆြေတြက ဆက္လက္လုပ္ေဆာင္သြားပါမယ္” လို႔ ဂ်ာမနီႏိုင္ငံ University of Fribaurg-en-Brisgau က ေဒါက္တာေဂ်ာ့ခ်္တဲလားက ၀မ္းနည္းစြာ ကတိစကားဆိုခဲ့တယ္။
၁၉၉၁ ခုႏွစ္၊ ဇြန္လ၊ ၃ ရက္ေန႔မွာေတာ့ ေတာင္ပံေတြ အားကုန္ တဖ်တ္ဖ်တ္ရိုက္ခတ္ေနတဲ့ လိပ္ျပာေလးေတြဟာ သီခ်င္းေတြဆိုညည္းရင္း အလွ်ံညီးညီးေတာက္ေလာင္ေနတဲ့ မီးေတာင္ေတြဆီ တေရြ႕ေရြ႕တိုး၀င္ကာ ခရီးဆက္လက္ထြက္ခြာသြားခဲ့ပါၿပီ။
Ref : A Passion for Volcanoes by Leopold Sanchez(Reader's Digest)

Sunday, July 11, 2010

၀ါဒျဖန္႔ျခင္းလား မ်ဳိးခ်စ္စိတ္လား၊ အဆံုးသတ္မွာ စစ္ပြဲနဲ႔ပဲ တစ္ခန္းရပ္၊

"သူတို႔ေျပာတာမၾကိဳက္ဘူး၊ ဒါနဲ႔ပဲ သူတို႔ကို ခင္ဗ်ားသတ္တယ္၊ စစ္ပြဲတစ္ပြဲရဲ႕ စည္းမ်ဥ္းေတြကို ခင္ဗ်ားေျပာင္းလဲလိုက္တာပဲ" တဲ့၊ The Independent သတင္းေထာက္ ေရာဘတ္ဖစ္ခ္ က ေဒါသတၾကီးမွတ္ခ်က္ခ်ခဲ့တယ္၊ ၁၉၉၉ ခုႏွစ္ ဧၿပီ၂၄ရက္ေန႔ညမနက္ သတင္းေတြမွာ ဖစ္ခ္ေရးသားခဲ့တယ္၊ ေရာဘတ္ဖစ္ခ္ဟာ ကိုဆိုဗိုစစ္ပြဲအတြင္း ေနတိုးတပ္ဖြဲ႔ဗံုးၾကဲတဲ့အခ်ိန္ ဘဲလ္ဂရိတ္မွာသတင္းယူေနခဲ့ပါတယ္၊

စစ္ပြဲတစ္ပြဲဟာ အက်ဳိးအေၾကာင္းနဲ႔ျဖစ္တည္လာခဲ့တယ္ဆိုဆို၊ အက်ဳိးရလာဒ္အတြက္ တိုက္ခဲ့ၾကတယ္ပဲ ဆိုဆို၊ အက်ဳိးမဲ့တဲ့ျဖစ္ရပ္ေတြၾကားထဲမွာ အသက္စေတးခဲ့ရတဲ့ ဓါးစာခံေတြက တိုင္းသူျပည္သားေတြပါ၊ တစ္ဖက္က မီဒီယာကိုႏိုင္ငံေရးဘက္မွာ ၀ါဒျဖန္႔ဖို႔အတြက္ အသံုးခ်ခဲ့သလို၊ ႏိုင္ငံေရးေၾကာင့္ပဲ မီဒီယာဟာ အဓိက ျပစ္မွတ္တစ္ခုလို ျဖိဳဖ်က္တိုက္ခိုက္ခံခဲ့ၾကရတယ္၊

Friday, July 09, 2010

အသြင္မတူ အိမ္သူမျဖစ္

ဒီပိုစ့္က မသီတာေရးခိုင္းတဲ့ အသြင္မတူ အိမ္သူမျဖစ္ တက္ဂ္ပိုစ့္ေလးပါ၊ မသက္ေ၀ ပိုစ့္ေလးမွာ တစ္ေယာက္ခ်င္းစီ တက္ဂ္ထားတာေတြ႕ရေတာ့ ေအာ္ ကိုယ့္က်ေတာ့ တက္ဂ္မဲ့သူလဲ မရွိ လို႔ စိတ္မေကာင္းေတာင္ျဖစ္သြားတယ္၊ (တကယ္) ဘေလာဂ့္ေတြဖတ္ရတာ စိတ္၀င္စားဖို႔ေကာင္းတယ္၊ တက္ဂ္ပိုစ့္ေတြ မေရးေတာ့ဘူးလို႔ ေျပာၾကတာေတြလဲ တခ်ဳိ႕ဘေလာ့ဂ္ေတြမွာဖတ္လိုက္ရတယ္၊ တစ္ခါတစ္ခါ ကိုယ္က အခ်ိန္မရေတာ့ ျမန္ျမန္ဖတ္၊ တျခားအိမ္ ဆက္လည္နဲ႔၊ ကြန္မန္႔လဲ ထားတဲ့အခါထား၊ မထားတဲ့အခါ မထားနဲ႔၊ ေပါက္ ေရးတဲ့ ကိုယ့္အၾကိဳက္မွာ တက္ဂ္ထားတာကို ေရးၾကတာ ျမန္မာထဘီေလးေတြအေၾကာင္း၊ အဲဒါတစ္ေယာက္ခ်င္းစီ လိုက္ဖတ္ၿပီး သေဘာေတြက်လို႔၊ အဲဒီေတာ့မွ တက္ဂ္ပိုစ့္ဆိုတာကို ဖတ္ဖူးတာပါ၊

ပထမဆံုး တက္ဂ္ပိုစ့္ေလး
ျမန္ျမန္ေရးလိုက္ပါတယ္ မသီတာေရ၊ ဒါ ပထမဆံုး၊ ခ်စ္လို႔တက္ဂ္တယ္ မွတ္ပါတယ္၊ ဟုတ္ပါတယ္ေနာ္
အသြင္မတူ အိမ္သူမျဖစ္ဆိုေတာ့ မွန္လဲမွန္တယ္၊ မွန္လဲမမွန္ဘူး
ကြ်န္မနဲ႔ နဲေရွာ (နဲေရွာလို႔ပဲ ေရးလိုက္ေတာ့မယ္ေနာ္၊ မေရႊစင္ဦးလို ခ်စ္ခ်စ္ၾကီးလို႔ေတာ့ ေခၚခ်င္သား၊ copyright ျငိမွာစိုးေတာ့ မျဖစ္ေခ်ဘူး)

အျပင္ပမ္း အသြင္အျပင္
ကြ်န္မ က အရပ္ ပုပါတယ္၊ လမ္းမွာတြဲသြားရင္ ေခါင္းတစ္လံုးေက်ာ္နိမ့္တယ္၊ ဖိနပ္အျမင့္စီးရင္လဲ နဲေရွာက မၾကိဳက္ဘူး၊ လွတာမလွတာထက္၊ ေျခေထာက္နာတာ မနာတာ ပိုအေရးၾကီးတယ္ဆိုပဲ၊

ရုပ္၊ မ်က္ႏွာက်
ကြ်န္မနဲ႔ နဲေရွာ ဘယ္လိုမွ မတူဘူးထင္တယ္၊ အာရွရုပ္နဲ႔ သူ႕ရုပ္နဲ႔

အၾကိဳက္ေတြ
ကြ်န္မ ေကာ္ဖီ အရမ္းၾကိဳက္တယ္၊ နဲေရွာက ေကာ္ဖီ မၾကိဳက္ဘူး၊

ကြ်န္မက သီခ်င္း က်ယ္က်ယ္အျမဲ ဖြင့္ထားခ်င္တယ္၊ သူက အဲဒီလို အျမဲ နားမေထာင္တတ္၊

အသားၾကီးငါးၾကီးေတြ နဲေရွာလဲ မစား၊ ကြ်န္မလဲ မစား၊ (ေသးေသးေလးေတြ တုံးၿပီးစားပါတယ္၊ ဟီး)
အမဲသား၊ ၀က္သား တို႔ ကို ေျပာတာပါ၊

ကြ်န္မက အစပ္၊ ငရုတ္သီး ၾကိဳက္တယ္၊ နဲေရွာက လံုး၀မစားႏိုင္၊

နဲေရွာက ေျမၾကီးၾကိဳက္တယ္( အပင္စိုက္ရတာကိုေျပာတာပါ) အပင္စိုက္ရင္ ေျမၾကီးကိုင္ရတယ္ေလ၊ ကြ်န္မက ေျမၾကီးကိုင္ရမွာမၾကိဳက္ဘူး၊ ေျမၾကီးထဲက တီေကာင္တို႔ ခရု တို႔ သိပ္ေၾကာက္တယ္၊ သူက အဲဒီအေကာင္ေတြ သေဘာက်တယ္၊

ကြ်န္မက ရီစရာ ခဏခဏေျပာတတ္တယ္၊ နဲေရွာက မေျပာတတ္၊ ေနာက္ပိုင္းေတာ့ လိုက္ေနာက္တတ္လာပါၿပီ၊

ကြ်န္မက ေဘာလံုးပြဲၾကိဳက္၊ သူက မၾကိဳက္၊
(ဒါလဲ လိုက္ၾကည့္ေပးတတ္လာၿပီ)

ဒါေတြက အေပၚယံအသြင္အျပင္၊ ၾကိဳက္တာ မၾကိဳက္တာေတြပါ၊

အိမ္ေထာင္ျပဳတယ္ဆိုတာ သူ႔ရဲ႕ အေကာင္းအဆိုး ၊ ကိုယ့္ရဲ႕အေကာင္းအဆိုးေတြ ေ၀မွ်ၾကတာပါပဲ၊ တူတာေတြေရာ မတူတာေတြေရာ၊ အေကာင္းေတြ အဆိုးေတြ အကုန္လဲလွယ္ယူရတာ၊
နဲေရွာနဲ႔ ကြ်န္မဆိုရင္ သည္းခံႏိုင္တယ္၊ ေဒါသမၾကီးၾကဘူး၊ မၾကိဳက္တာ တစ္ခုခု ေတြ႕ရင္ မင္းေၾကာင့္ဆိုတဲ့ အျပစ္တင္တာမ်ဳိးမလုပ္တတ္ၾကဘူး၊ အဲဒါက ေတာ္ေတာ္ရန္ျငိမ္းပါတယ္၊
အိမ္ေထာင္တစ္ခုမွာ အျပစ္တင္တတ္သူ မပါရင္ အဲဒီအိမ္ေထာင္ နားေတာ္ေတာ္ေအးမယ္ထင္ပါတယ္၊
တစ္ခါတစ္ေလ ကြ်န္မစိတ္ဆိုးရင္ "ဘာစိတ္ဆိုးတာလဲ၊ သူ ဘာမွားေနလဲ၊ သူ႔ကို သင္ေပးပါ၊ သူ ၾကိဳးစားျပင္ပါ့မယ္" လို႔ အျမဲ စေျပာတတ္တယ္၊
တစ္ခါတစ္ေလ ကြ်န္မ အလြဲအေခ်ာ္ျဖစ္ခဲ့ရင္ ''ဒီကိစၥေလးက ဘာမွမဟုတ္ပါဘူး" လို႔ စေျပာတတ္တယ္၊ တစ္ခါ ေရကူးကန္တခုကို ေရာက္သြားရင္း အဲဒီမွာ ၀ါတာပိုလို တိုင္းအဆင့္ၿပိဳင္ပြဲတစ္ခုလုပ္ေနတာနဲ႔ ၀င္ၾကည့္ၾကတယ္၊ ကြ်န္မေကာ္ဖီေသာက္ခ်င္တာနဲ႔ပူဆာတယ္၊ ေရကူးကန္စားေသာက္ဆိုင္ကိုေမးေတာ့၊ ေကာ္ဖီ၀ယ္ၿပီး အတြင္းကို ယူသြားလို႔ရတယ္တဲ့၊ သူက အေစ့အဆံ snack ေတြ ၂ခြက္ကိုင္၊ ကြ်န္မက ေကာ္ဖီခြက္ကိုကိုင္ရင္း ေရကူးကန္ထဲေဘးက ခုံတန္းေတြဆီျပန္လာ၊ လူေတြကလဲ အာရွသားျမင္တာနဲ႔ ျပဴးၾကည့္၊ ကြ်န္မက လဲ ေျခလွမ္းေတြမွား ခလုတ္တိုက္ေတာ့ ေကာ္ဖီေတြေမွာက္ကုန္ေရာ၊ ခံုတန္းမွာ ေကာ္ဖီေတြဖြားကနဲ၊ ေဘးနားကလူတစ္ေယက္ ခ်ထားတဲ့ အက်ီေတာင္ စင္သြားမယ္ထင္တယ္၊ သူ က ခ်က္ခ်င္း ကြ်န္မကို ေနရာမွာ ေပးထိုင္ၿပီး၊ ေဘးနားက ေပသြားတဲ့အက်ၤ ီပိုင္ရွင္ကို ေတာင္းပန္တယ္၊ ေအးေအးေဆးေဆးပဲ သန္႔ရွင္းစရာ တစ္သွ်ဳးစကၠဴသြားယူပါတယ္၊ ခံုတန္းေအာက္နားထိုင္ၿပီး ေသခ်ာသုတ္တယ္၊ ၿပီးေတာ့ ပခံုးတြန္႔ျပၿပီး သူ႔ထံုးစံအတိုင္း "ဒီကိစၥေလးက ဘာမွမဟုတ္ပါဘူး" တဲ့၊ ခုနက စိတ္အိုက္ၿပီး ေနရထိုင္ရခက္သြားတဲ့ ကြ်န္မလဲ အဲဒီေတာ့မွ စိတ္ေပါ့သြားေတာ့တယ္၊
ကြ်န္မတို႔ၾကံဳရတဲ့ အခက္အခဲေတြလဲ အမ်ားၾကီးပဲ၊ ရန္ကုန္ကေနထြက္ခဲ့ၾကကတည္းက၊ ရန္ကုန္မွာ သူ႕ျပပြဲကိစၥ၊ လက္ထပ္ဖို႔ကိစၥေတြ၊ ၊ လမ္းခရီးမွာ ဘန္ေကာက္ကေနေလယာဥ္တစ္စီးစီ ေျပာင္းစီးခဲ့ရတာေတြ၊ ဒီမွာတစ္ခါျပန္လက္ထပ္ဖို႔ကိစၥေတြ အခက္အခဲေတြ တစ္ဆင့္စီေက်ာ္ျဖတ္ၿပီးၾကတိုင္း Today mission accomplished လို႔ ကြ်န္မေရာ နဲေရွာပါ ေျပာျဖစ္ၾကတယ္၊
အခက္အခဲေတြ႕တိုင္း ဒါလဲၿပီးသြားမွာပါ ဆိုတဲ့ စိတ္မ်ဳိး ၂ ေယာက္လံုးမွာရွိၾကတယ္၊
ကြ်န္မ က အငယ္ေပမဲ့ အႏိုင္ယူတာမ်ဳိး သိပ္မလုပ္မိဘူး၊ နဲေရွာကလဲ ညွာတတ္တယ္၊
ကြ်န္မ တစ္ခုခု ေမးရင္ စိတ္ရွည္လက္ရွည္ရွင္းျပတတ္တယ္၊ ဘာသာျပန္ရင္း ႏိုင္ငံေရးအေၾကာင္းနားမလည္လို႔ ကြ်န္မက ေမးတိုင္း နဲေရွာအလုပ္ရႈပ္လဲ ခ်က္ခ်င္းရွင္းျပေပးတယ္၊
ကြ်န္မ photoshop မွာ tool တစ္ခု မသိလို႔ ေမးရင္ နားလည္ေအာင္ရွင္းျပေပးတယ္၊ သူမသိရင္လဲ ကြ်န္မေျပာျပတာ ေသခ်ာနားေထာင္တယ္၊
အိမ္ေထာင္ဖက္အျဖစ္ေရြးေတာ့မယ္ဆိုကတည္းက field တူတာမ်ဳိးကိုေရြးၾကတယ္နဲ႔တူတယ္၊ မဟုတ္ရင္ သူသိတာ ကိုယ္က လံုး၀မသိ၊ ကိုယ္သိတာကို သူက နားမလည္တတ္၊ အထင္မၾကီးတတ္ ျဖစ္ကုန္မွာပဲ၊

ဟုိေန႔ကဆို ကြ်န္မကေျခာက္ၿပီးသား ပန္းကန္ေတြစီၿပီးသိမ္းေနတယ္၊ သူက ကြ်န္မကို ဖရဲသီးစိတ္ ခြံေကြ်းတယ္၊ စိတ္မရွည္လို႔လဲ ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္၊ အစိတ္ၾကီးက နဲနဲၾကီးေနေတာ့၊ ကြ်န္မက စိတ္ထဲကေန ဖရဲသီးစိတ္ကလဲ ၾကီးလိုက္တာ ၀ါးရတာေညာင္းလိုက္တာလို႔ ေတြးေနတုန္းပဲ ရွိေသးတယ္၊ သူက ကြ်န္မကို လွမ္းေမးတယ္၊ "ဖရဲသီးစိတ္က ၾကီးေနလား" တဲ့၊

အဲဒီလိုပဲေပါ့
အသြင္တူလို႔ အိမ္သူျဖစ္လာၾကၿပီးတဲ့ေနာက္ အေတြးအျမင္၊ စိတ္ ေတြပါ တူလာၾကဦးမလားပဲ၊
မသီတာေရ စာေရးတာ ေခါင္းစဥ္တစ္ခုေအာက္မွာေရးရတာ တကယ္ေရးေတာ့ ခက္သား၊
ဖတ္တဲ့သူဖတ္ကေနလဲ ၾကည့္ေရးရေသးတယ္၊ ေလေပါတယ္ထင္မွာစိုးေတာ့ မ်ားမ်ားလဲ မေရးရဲ၊
ေရးခိုင္းတာကတျခား ေရးရင္း ဟုိေရာက္ဒီေရာက္ျဖစ္ကုန္လို႔ ျပန္လွည့္၊ ဒါေတာင္ ဘာေတြေရးမိမွန္းမသိ

မသီတာနဲ႔ ကိုဧရာ၊ ေရခ်မ္း ေရစင္ သားေလး ႏွစ္ေယာက္နဲ႔ ႏွစ္၁၀၀တိုင္ ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ႕ၾကပါေစ
ဆုေတာင္းရင္း ဟုိေရာက္ဒီေရာက္ တက္ဂ္ပိုစ့္ကို ဒီမွာပဲ ရပ္ပါၿပီ၊

Wednesday, July 07, 2010

ေရဘ၀ဲေပါလ္ရဲ႕ အေဟာမွာ ဂ်ာမနီေျမာေလၿပီ

ဒီက ဂ်ာနယ္၊ သတင္းစာေတြမွာ ေရဘ၀ဲေဟာတဲ့ေဗဒင္အေၾကာင္းေရးလာၾကၿပီ၊
စပိန္တဲ့၊ သူမွန္လာတာမ်ားၿပီဆိုပဲ၊ ဂ်ာမနီကို သေဘာက်ေတာ့ ေရဘ၀ဲေဟာတဲ့ေဗဒင္က တိုက္ဆိုင္တာပါလို႔ နဲေရွာနဲ႔ ေျပာရင္း ေလာင္းၾကတယ္၊ သူက စပိန္တဲ့၊ ဘာေၾကးမွေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး၊

အဲဒီပြဲမစခင္ သတင္းေၾကညာတဲ့သူက ဂ်ာမနီနည္းျပေတြ အျပာေရာင္နဲ႔ ကုတ္ကို ပြဲစဥ္တိုင္း၀တ္တာကိုေျပာသြားပါတယ္၊ အဲဒီအေရာင္က ဂ်ာမနီအသင္းကိုကံေကာင္းေစတယ္လို႔ နည္းျပက အယူရွိၿပီး ဆက္တိုက္၀တ္ျဖစ္တယ္လို႔ဆိုတယ္၊
ပြဲစေတာ့ ဂ်ာမနီအသင္းသားေတြ ႏိုင္ငံေတာ္သီခ်င္း အင္တိုက္အားတိုက္ဆိုၾကတယ္၊ စပိန္အသင္း ႏိုင္ငံေတာ္သီခ်င္းသီဆိုတဲ့အခါ စပိန္အသင္းသားေတြႏႈတ္ခမ္းတင္းတင္းေစ့လို႔ တစ္ေယာက္မွ လိုက္မဆိုေတာ့ အံ့ၾသသြားမိတယ္၊ စပိန္အသင္းကို အရင္ပြဲေတြ အစကေန ေသခ်ာမၾကည့္လိုက္မိေတာ့ မသိလိုက္ဘူး၊ ေနာက္ေတာ့ နဲေရွာကေျပာတယ္၊ 'no official lyrics' တဲ့၊ စာသားမရွိတဲ့ ႏိုင္ငံေတာ္သီခ်င္းေတြအေၾကာင္း သိမထားဘူး၊ မာခ်ာရဲလ္ "The Royal March" စပိန္အမ်ဳိးသားသီခ်င္းက စာသားမရွိတဲ့ နိုင္ငံေတာ္သီခ်င္းအနည္းစုထဲက တစ္ပုဒ္တဲ့၊ ဒါေၾကာင့္ စပိန္အသင္းသားေတြ ႏႈတ္ခမ္းတင္းတင္းေစ့ပိတ္ထားတာကိုး၊ ဆိုစရာစာလံုးမွမရွိတာ၊ ကြ်န္မသာဆို အတီးကိုပဲ ပါးစပ္နဲ႔လိုက္ဆိုမိမယ္ထင္တယ္၊ ငယ္ငယ္က ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္သီခ်င္းကို အတီးပိုင္းပါ လိုက္ဆိုခဲ့ၾကတာ၊

ဒီလိုနဲ႔ ဂ်ာမနီနဲ႔ စပိန္ ကန္ၾကတယ္၊ ကိုယ္ကပဲ မနက္ေစာေစာထ အလုပ္ရႈပ္ေနလို႔ အိပ္ငိုက္တာပဲလားမသိ၊ အုပ္စုပြဲေတြကမွ ပိုသြက္သလိုပဲ၊ အိပ္ငိုက္ေနလို႔ မ်က္လံုး မနည္းျပဴးၾကည့္ရတယ္၊ စကန္ၿပီး ၄မိနစ္ေလာက္မွာ ကြင္းထဲကို ပရိသတ္ထဲက တစ္ေယာက္ေျပး၀င္လာလို႔ သူ႔ကို ေခၚထုတ္သြားၾကတာေတြ႕လိုက္ရေသးတယ္၊ ႏွစ္ဘက္လံုးက ခံစစ္ၾကီးကစားေနၾကသလိုပဲ၊ ဂိုးသြင္းႏိုင္တဲ့အခြင့္အေရးေတြေတာင္ နည္းနည္းပဲေတြ႕ရတယ္၊ စပိန္က တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ပိုၿပီးတိုက္စစ္နဲ႔ကစားတယ္၊

ေဘာလံုးပြဲမစခင္ ေကာ္ဖီေသာက္လိုက္ေတာ့ ညစာ ဗိုက္ကမဆာဘူး၊ ပထမပိုင္း ၿပီးခ်ိန္ေလာက္ေရာက္ေတာ့ နဲေရွာလႈပ္လႈပ္ရွားရွားျဖစ္လာၿပီ၊ သူ ဆင္းဒ၀စ္ခ်္လုပ္ေပးမယ္ဆိုၿပီး သြားျပင္ေတာ့တယ္၊ ေနာက္ေတာ့ ဗန္းၾကီးကိုင္လာ ေရက်န္ခဲ့လို႔ တစ္ခါသြားခပ္၊ ပ်ားရည္က်န္လို႔ သြားျပန္ယူနဲ႔ သူ႕ပဲၾကည့္ေနရတယ္၊ သူလဲ သုတ္သုတ္သြား သုတ္သုတ္လားနဲ႔ ေျခခ်ိတ္ထိုင္ေနတဲ့ တာတာ့ေျခေထာက္နင္းမိပါေလေရာ၊ တာတာက ျဖတ္ကနဲ နဲေရွာေျခေထာက္ကို လက္နဲ႔လွမ္းထိန္းေပးတယ္၊ တာတာက သူ႔ေျခေထာက္၀င္နင္းမိလို႔ စိတ္မတိုတဲ့အျပင္ မ်က္ႏွာမွာ နဲေရွာလဲမွာစိုးရိမ္တၾကီးျဖစ္သြားတဲ့အမူအရာနဲ႔၊ မိဘမ်ားဘယ္အခ်ိန္မဆို သားသမီးအေပၚခ်စ္ၾကတာ တခဏေလးေတြ႔လိုက္ရေသးတယ္၊ ကြ်န္မက အေ၀းမႈန္ တီဗီၾကည့္ရင္မ်က္မွန္တပ္ရေတာ့ နဲေရွာကို ကြ်န္မ မ်က္မွန္ငွားမယ္လို႔ အဲဒီအခ်ိန္ခဏေလးကို လွမ္းေနာက္လိုက္ေသးတယ္၊ မားမားက ခိခိ နဲ႔ ရယ္တယ္၊ နဲေရွာကလဲ ကြ်န္မမ်က္မွန္သာ သူတပ္ထားရင္ ဟုိေရွ႕က ခံုၾကားထဲေရာက္ေနၿပီတဲ့ ခ်က္ခ်င္း ဆင္ေျချပန္တက္တယ္၊ အားလံုး ၀ိုင္းရယ္ၾကတယ္၊

ဒါနဲ႔ ပထမပိုင္းၿပီးေရာ၊ ဒုတိယပိုင္းက်ေတာ့လဲ အိပ္ငိုက္ေနတာပဲ၊ jumper ကလိုေဆးလဲ မခုန္ႏိုင္ဘူး၊ သူက ဂိုးသြင္းၿပီးရင္ ကြ်မ္းထိုးၿပီး ခုန္တတ္တယ္၊ ၇၃ မိနစ္ေလာက္မွာ စပိန္က ကားလက္စ္ပူယို ေထာင့္ကန္ေဘာကေနဂိုးရသြားပါတယ္၊ အဲဒီဂိုးနဲ႔ပဲ စပိန္ ဖိုင္နယ္တက္သြားေတာ့တယ္။

ကြားတာဖိုင္နယ္ပြဲ အာဂ်င္တီးနားနဲ႔ဂ်ာမနီ

အဲဒီပြဲစမယ္ဆိုေတာ့ သတင္းေၾကျငာသူက မက္ဆီက ဖ်ားေနတယ္ဆိုတယ္၊ ဒါေပမဲ့ သူ ကစားႏိုင္ခဲ့တယ္၊
အာဂ်င္တီးနားအသင္းမွာ ဆာဂ်ီရိုရိုမီရို၊ မာတင္ဒန္မီခဲလစ္၊ နီကိုလပ္စ္ဘာဒီးဆို၊ ေဂဘရီရဲလ္ဟိုင္းဇ္၊ နီကိုလပ္စ္အိုတမန္ဒီ၊ အိန္ဂ်ယ္လ္ဒီမာရီယာ၊ ဟာဗီရာမာ့စ္ကရာႏို၊ မက္ဇီရိုဒရီဂက္ဇ္၊ ဂြန္ဇာလိုဟီဂီး၀ိန္း၊ လိုင္ယိုနဲမက္ဆီ၊ ကားလို႔စ္တဲဗက္ဇ္ တို႔ကစားၾကတယ္။ ဂ်ာမနီအသင္းမွာေတာ့ မဲႏူရယ္ႏူရာ၊ အန္းဖရီးဒရစ္ခ္၊ ဖီးလစ္ပ္လန္းမ္၊ ပမဲတဲဆာကာ၊ ဂ်ရုမ္းဘိုထန္းဂ္၊ ဆမ္မီကာဒီးရာ၊ ရႊိင္းစထိုင္းဂါ၊ မဲဆစ္အိုဇီးလ္၊ လူးကပ္စ္ပိုေဒါ့စကီး၊ မီရိုဆလပ္ဗ္ကလိုေဆး၊
ေသာမတ္စ္မူလာ တို႔ ကစားတယ္။ ဂ်ာမနီ ၄ ဂိုး အာဂ်င္းတီးနား ဂိုးမသြင္းခဲ့ဘူး၊ ဂ်ာမနီ ဂိုးတစ္ဂိုးသြင္းတိုင္း ဂ်ာမနီခ်န္စဲလာ အင္ဂ်လာမာကဲလ္ က လက္ခုပ္တီးအားေပးရင္း ေတာ္ေတာ္ေပ်ာ္ေနတာေတြ႕လိုက္ရေသးတယ္။

ကြာတားဖိုင္နယ္ ပြဲရလာဒ္ေတြ
Paraguay 0:1 Spain
Argentina 0:4 Germany
Uruguay 1(4):1(2) Ghana
Netherlands 2:1 Brazil

ဆီမီးဖိုင္နယ္ပြဲ ရလာဒ္ေတြ
Germany 0:1 Spain
Uruguay 2:3 Netherlands

(သတင္းစာမွာ ကလိုေဆးကြ်မ္းထိုးပံု အဆင့္ဆင့္ေတြ႔တာနဲ႔ စကန္ဖတ္ၿပီး animation လုပ္၊ by နဲေရွာ)
မီရိုဆလပ္ဗ္ကလိုေဆး၊

Friday, July 02, 2010

ဂါနာေတြ ငိုကုန္ၾကၿပီ

ကိုေအာင္ေျပာသလို ဘရာဇီးေတာ့ ျမင္းေကာင္းခြာလိပ္လို႔ရႈံးသြားခဲ့ပါၿပီ၊ သူ ေတာ့ ခုခ်ိန္ေလာင္းထားတာႏိုင္လို႔ေပ်ာ္ေနမလားပဲ၊
အဲဒီအခ်ိန္ အြန္လိုင္းကေန စာသင္ေပးေနလို႔ မၾကည့္လိုက္ရဘူး၊
(flash/photoshop/dreamweaver နဲ႔graphic software ေတြသင္ခ်င္တဲ့သူရွိေျပာေနာ္ <--- ads)
ဂါနာနဲ႔ ဥရုေဂြးကေတာ့ ည ၈နာရီခြဲဆိုေတာ့ေအးေအးေဆးေဆးၾကည့္လိုက္ႏိုင္တယ္၊ ဂါနာကိုေတာ့ တစ္ပြဲၾကည့္ဖူးထားေတာ့ နဲနဲေတာ့ေျခသိလိုက္တယ္၊ နည္းျပက ဆားရ္ဘီးယန္းတဲ့၊ ဥရုေဂြး မွာ မူဆလဲရာ၊ မာက္ဆီပဲရဲရာ၊ လူဂါႏို၊ ဗစ္တိုရီႏို၊ ဖူဆဲလ္၊ အဲလ္ဗာရို၊ ဖာနန္ဒက္ဇ္၊ ပဲရက္ဇ္၊ အာရီဗာလို ရီရိုစ့္၊ ကာဗာနီ၊ ဆြာရက္ဇ္ နဲ႔ ေဖာ္လန္ တို႔ပါတယ္၊
ဂါနာ ဘက္ကေတာ့ ကင္းန္ဆန္၊ ပန္ဆီလ္၊ ေဗာ္ရွာ၊ ဂြ်န္မဲန္ဆာ၊ ဆားေပး၊ အန္နန္၊ အင္ကြန္းန္၊ အဲစာမိုရာ့၊ ကဲဗင္ပရင့္ဘိုေထ့ဂ္၊ မန္ထာရီ၊ ဂန္ တို႔ ကစားၾကတယ္၊
ဒိုင္က ေပၚတူဂီလူမ်ဳိး အိုလီဂါရီယို ဘန္ကူရန္ကာ ပါ၊
ပထမပိုင္းအစေလာက္မွာ ဒီဂိုဖြာလန္ အဲ ဒီဂိုေဖာ္လန္ က ေၾကာက္လန္႔စရာ ေထာင့္ကန္ေဘာရတယ္၊ ေဖာ္လန္ ကြင္းထဲမွာ တလႊားလႊားနဲ႔ ဂါနာကလဲ ေကာင္းတာပါပဲ၊ တူတူလိုပဲ၊ နဲနဲေတာ့ ေအးေနသလိုပဲ၊ ကိုယ္ကပဲ အိပ္ငိုက္ေနလို႔လားမသိ၊ ဘယ္သူ႔အားေပးရမွန္းမသိေတာ့ ဒီလိုပဲၾကည့္ေနလိုက္တာ၊ ပထမပိုင္းၿပီးခါနီး အခ်ိန္ပို ၂မိနစ္မွာမွ ဂါနာက မန္ထာရီ ေတာ္ေတာ္ေ၀းေ၀းကသြင္းလိုက္တာ ဂိုးရသြားတယ္၊ ကန္ခ်က္ကလဲ တည့္တည့္ျပင္းျပင္းၾကီး၊

ဒုတိယပိုင္းမွာလဲ ကန္ေတာ့ကန္ၾကတာပဲ ဘယ္သူသာေနလဲေတာင္ သိပ္သတိမထားမိပါဘူး၊ ဒုတိယပိုင္း ၿပီးခါနီးမွာပဲ ေဖာ္လန္ဖရီးကစ္ကေနဂိုးရသြားတယ္၊ အဲဒီဂိုးလဲ ေတာ္ေတာ္လွတယ္၊ အခ်ိန္ပို ၁၅မိနစ္စီထပ္ကန္ၾကေတာ့ ပထမ၁၅မိနစ္မွာလဲ အေျဖကမထြက္ႏိုင္၊ ဒုတိယ ၁၅ မိနစ္ၿပီးခါနီးမွာ ဂါနာက ဂိုးသြင္း၊ ဥရုေဂြး ဂိုးသမားက ေရွ႕ကိုစြာထြက္ေနတုန္း၊
ဥရုေဂြးကစားသမား၂ေယာက္ဂိုးနဲ႔ေဘာလံုး လံုးေထြးၿပီး တစ္ေယာက္ကဒူးနဲ႔တိုက္မိ၊ ေနာက္တစ္ေယာက္က ဂိုးဧရိယာထဲမွာ လက္နဲ႔ကာလိုက္တယ္ထင္တယ္၊ ဂါနာက ပင္နယ္တီရသြားတယ္၊ ဂါနာအတြက္ ေနာက္ဆံုးပြဲသိမ္းမယ့္အခြင့္အေရးလို႔ ထင္လိုက္တာ၊ ဂန္ ကန္သြင္းတာ ပင္နယ္တီမ၀င္လိုက္ဘူး၊

အရင္က တူအၾကီးေလးေျပာတာသတိရမိေသးတယ္၊ ဘားသက္ဇ္ၾကီးက ပင္နယ္တီဖမ္းရေတာ့မယ္ဆို ကန္မယ့္သူကို
သိပ္ေျခာက္တာတဲ့၊ ဟုိဘက္ေျပးမလို ဒီဘက္ေျပးမလို ရႈးရႈးရွဲရွဲလုပ္ေတာ့ ပင္နယ္တီသြင္းတဲ့သူ ဘာလုပ္ရမယ္မသိ လြဲကုန္ေရာတဲ့၊ တူေလး ၂ေယာက္ေဘာလံုးကန္လို႔ တူအၾကီးေလး ဂိုးေစာင့္ၿပီဆို သူ က ဘားသက္ဇ္လို အျမဲ ေျခာက္ျပတယ္၊ ၿပီးေတာ့ တခြီးခြီးရယ္ေသးတယ္၊ ဒါနဲ႔ပဲ တူအငယ္ေလးက ကန္ခ်င္သလိုကန္ပစ္လိုက္ေရာ၊ ဥရုေဂြးဂိုးသမားက နဲနဲလွန္႔တာေတြ႕လိုက္ေသးေတာ့ တူေလးေတြ သတိရမိတယ္၊ ေနာက္ေတာ့ ပင္နယ္တီ အဆံုးအျဖတ္ ပထမငါးလံုးစသြင္းတယ္၊
ဥရုေဂြးက ကစားသမားေတြ သူတို႔အယူသည္းမႈလိုပဲ ပင္နယ္တီသြင္းေတာ့မယ္ဆို တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ကြက္လပ္မရွိေတာင္
ပခံုးခ်င္းဖက္ဖိကပ္ၿပီးရပ္ေနၾကတယ္၊ စိတ္၀င္စားစရာၾကီး၊

ပင္နယ္တီ ၁ -
ဥရုေဂြး - ေဖာ္လန္ ဂိုး သြင္းတယ္၊ ၀င္တယ္၊
ဂါနာ - ပင္နယ္တီ လြဲလိုက္တဲ့ ဂန္ ပဲ ပထမဆံုး သြင္းတယ္၊ ၀င္ပါတယ္၊ ဒီ ပင္နယ္တီေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေကာင္းပါတယ္၊

ပင္နယ္တီ ၂
ဥရုေဂြး - ဗစ္တိုရီႏို သြင္းတယ္၊ ဘယ္ဘက္ကသြင္းပါတယ္၊ ေကာင္းတဲ့ ပင္နယ္တီပါပဲ၊
ဂါနာ- စတီဗင္အက္ပီးရား သြင္းပါတယ္၊ ဂိုးသမားက ဖမ္းတာ ဘက္မွန္ေပမဲ့ လက္ထိပ္ေလးနဲ႔ပဲ ထိၿပီး ဂိုးကို
မကာကြယ္ႏိုင္လိုက္ဘူး၊ ဂိုးတယ္၊ အက္ပီးရားက ၾကံဳး၀ါးပံုၾကီးက အဆံုးအျဖတ္ဂိုးက်ေနတာပဲ၊ ခုထိ အေျဖမထြက္ႏိုင္ေသးဘူး၊

ပင္နယ္တီ ၃
ဥရုေဂြး - စေကာ့တီ သြင္းတဲ့ ဂိုးက အဆိုးဆံုး ပင္နယ္တီပဲ၊ အရွိန္ကလဲ ေႏွးလိုက္တာ၊ အံ့ၾသဖို႔ေကာင္းတာက
ဂိုးသမားမဖမ္းႏိုင္ပါဘူး၊ ဂိုးျပန္တယ္
ဂါနာ - ဂြ်န္မဲန္ဆာ သြင္းယူတဲ့ဂိုး မ၀င္ပါဘူး၊

ပင္နယ္တီ ၄
ဥရုေဂြး - မာက္ဆီပဲရဲရာ ရဲ႕ ပင္နယ္တီက ဘားေပၚကေက်ာ္ထြက္သြားတယ္၊ ဂါနာမွားရင္ ဥရုေဂြးကပါ
လိုက္မွားေတာ့ အခုထိ အေျဖကတူေနဆဲ၊
ဂါနာ - ေဒါမနစ္အဒီရီးယာ သြင္းယူတဲ့ ဂိုးမွာေတာ့ ဥရုေဂြးဂိုးသမားက ျဗဴးျဗဴးျဗဲျဗဲေျခာက္တာနဲ႔ပဲ ဂိုးသမားတည့္တည့္ ကန္မိတယ္၊ ဖာနန္ဒိုမူဆလဲရာ ဂိုးဖမ္းမိပါတယ္၊

ပင္နယ္တီ ၅
ဥရုေဂြး - အက္ဘရူး က ဥရုေဂြးကို ဆီမီးဖိုင္နယ္ဆြဲေခၚသြားခဲ့တယ္၊

ဆီမီးဖိုင္နယ္မွာ နယ္သာလန္နဲ႔ ေတြ႕ၾကမယ္၊

စိတ္မေကာင္းစရာက ဒုတိယအခ်ိန္ပို ၁၅မိနစ္ မွာသာ ဂန္ သြင္းတဲ့ ပင္နယ္တီ ၀င္ခဲ့ရင္ ဂါနာ ဆီမီးဖိုင္နယ္တက္ရမွာ၊ ဂန္ လဲ အဲဒါကို ေတာ္ေတာ္စိတ္မေကာင္းျဖစ္သြားတယ္ထင္တယ္၊ ငိုလိုက္တာ ထကိုမထဘူး၊ သူ႔ကို ျပန္ေခ်ာ့ေနရတယ္၊ (အမွန္က ဂါနာပရိတ္သတ္ေတြ ၀ိုင္းၿပီး အျပစ္တင္ၾကမွာ စိုးလို႔ အရင္ဦးေအာင္ ငိုျပေနလားမသိ)၊
ကိုယ့္အမွားေၾကာင့္ ဆိုတဲ့ အျဖစ္အပ်က္က ဂန္ ကို ေတာ္ေတာ္ထိခိုက္သြားမွာပါ၊ ေယာက်္ားရင့္မၾကီးေတြ မ်က္ရည္လည္ရႊဲ က်ေအာင္လုပ္ႏိုင္တာ ေဘာလံုးကစားနည္းပါပဲ။

From: http://www.fifa.com/mm//Photo/Tournament/Competition/01/26/64/35/1266435_FULL-LND.jpg

Ref : http://www.guardian.co.uk/football/2010/jul/02/world-cup-2010-uruguay-ghana-live